Platforma Inżynierska
Stal stopowa konstrukcyjna1.703510083-3

Stal stopowa 41Cr4 1.7035

41Cr4 jest średniowęglową stalą konstrukcyjną chromową przeznaczoną przede wszystkim do hartowania i odpuszczania. Charakteryzuje się dobrą hartownością, wysoką wytrzymałością i możliwością uzyskania stosunkowo wysokiej twardości. Stosuje się ją przede wszystkim na wały, osie, sworznie, koła zębate, wrzeciona, elementy przekładni oraz inne części maszyn poddawane znacznym obciążeniom mechanicznym i zmiennym. W porównaniu z 25CrMo4 zawiera znacznie więcej węgla, dlatego może osiągać wyższą twardość po hartowaniu, ale jednocześnie ma gorszą spawalność i mniejszą ciągliwość.

Oznaczenia

Ta sama stal pod nazwami, których używa się w różnych normach i krajach. Wpisanie dowolnej z nich w wyszukiwarce prowadzi na tę stronę.

Oznaczenia
SystemOznaczenie
Werkstoff-NrNumer materiałowy — tak stal opisują huty i dostawcy w Europie.1.7035
ENOznaczenie normy europejskiej, budowane ze składu chemicznego.41Cr4
DINStarsze oznaczenie niemieckie, wciąż spotykane w dokumentacji.41Cr4
PNOznaczenie polskie — to zwykle jest na rysunku i w rozmowie na hali.40H
AISIOznaczenie amerykańskie, częste w katalogach narzędzi i literaturze.5140odpowiednik przybliżony
Nazwa handlowaJak stal nazywa się w praktyce warsztatowej i w sklepie.41Cr4 40H

Zbliżony gatunek, nie ten sam. Do zamiany w produkcji wymaga sprawdzenia w karcie materiałowej.

Właściwości

Właściwości
WłaściwośćSymbolWartośćŹródło
Gęstośćρ7850 kg/m³10083-3
Granica plastycznościRe800 MPa10083-3
Wytrzymałość na rozciąganieRm800 MPa10083-3
Moduł YoungaE210 GPa10083-3
Liczba Poissonaν0,310083-3
Twardość BrinellaHB180–240 HB10083-3
Rozszerzalność cieplnaα11,1–11,3 10⁻⁶/K10083-3
Przewodność cieplnaλ40–46 W/(m·K)10083-3
Ciepło właściwec460–480 J/(kg·K)10083-3
Temperatura topnieniaTm1420–1460 °C10083-3
Rezystywnośćϱ0,171 µΩ·m10083-3

Wartości nominalne z podanych norm. Do obliczeń wytrzymałościowych używaj atestu materiałowego od dostawcy.

Skład chemiczny

Zakresy dopuszczone przez normę, w procentach masowych. Rzeczywisty skład wytopu podaje atest hutniczy.

PierwiastekZawartość
C
0,38–0,45 %
Si
0,10–0,40 %
Mn
0,60–0,90 %
P
maks. 0,035 %
S
maks. 0,035 %
Cr
0,90–1,20 %
Fe
69,21–97,94 %

Obróbka cieplna

Temperatury podane w stopniach Celsjusza. Ośrodek chłodzący i twardość po zabiegu tak, jak podaje karta materiałowa. Ten sam zabieg może wystąpić kilka razy — np. hartowanie w wodzie i w oleju dają różną twardość.

Obróbka cieplna
ZabiegTemperaturaOśrodekTwardość
WalcowanieZakres temperatur walcowania na gorąco. Poniżej dolnej granicy stal przestaje płynąć i zaczyna pękać.850–1100 °Ckontrolowane chłodzenie
KucieZakres temperatur kucia — zwykle najszerszy z wszystkich. Kucie poniżej dolnej granicy rozrywa materiał, powyżej górnej przepala go.850–1100 °Cpowolne/kontrolowane
NormalizowaniePo kuciu albo walcowaniu: rozdrabnia ziarno, które obróbka na gorąco pozostawiła, i ujednolica strukturę przed hartowaniem.840–880 °Cpowietrze190–220 HB
Wyżarzanie zmiękczająceStan dostawy i stan, w którym stal się obrabia. Twardość podana jako górna granica.680–720 °Cpiec / powolne chłodzenie
Wyżarzanie odprężającePo obróbce zgrubnej, przed wykańczającą — zdejmuje naprężenia, które inaczej wyjdą przy hartowaniu.550–650 °Cpiec / powietrze
HartowanieTemperatura austenityzowania i ośrodek chłodzący.820–860 °Colej lub woda55–60 HRC
Odpuszczanie niskieOkoło 150–250 °C. Zdejmuje naprężenia hartownicze i kruchość, zostawiając twardość prawie nietkniętą — stan narzędzi skrawających.150–300 °Cpowietrze51–55 HRC
Odpuszczanie wysokieOkoło 500–650 °C. Oddaje twardość za udarność — ulepszanie cieplne części maszyn, nie narzędzi skrawających.540–680 °Cpowietrze22–40 HRC
Twardość roboczaTwardość gotowego narzędzia — to ona decyduje, jak długo trzyma krawędź.25–40 HRC

Wartości nominalne z podanych norm. Do obliczeń wytrzymałościowych używaj atestu materiałowego od dostawcy.

Kalkulatory dla tego materiału

Gęstość tego materiału zostanie wczytana automatycznie po przejściu do kalkulatora.

Zastosowania

Wały i osie

wały napędowe, wały przekładni, osie, czopy, wałki, wrzeciona, wały pomp, wały maszyn przemysłowych

Przekładnie

koła zębate, wałki zębate, elementy przekładni, piasty, wielowypusty, elementy sprzęgieł

Elementy mechanizmów

sworznie, trzpienie, tuleje, rolki, krzywki, dźwignie, elementy mechanizmów przenoszenia ruchu

Motoryzacja

elementy układów napędowych, osie, wały, elementy przekładni, sworznie, części mechanizmów zawieszenia

Maszyny przemysłowe

części przekładni, wały, wrzeciona, elementy pomp, części maszyn pracujące pod obciążeniem zmiennym, elementy wymagające podwyższonej odporności na zużycie

Spawalność

41Cr4 ma ograniczoną spawalność.

Główną przyczyną jest stosunkowo wysoka zawartość węgla oraz obecność chromu. Podczas szybkiego chłodzenia po spawaniu może powstawać twarda struktura martenzytyczna w strefie wpływu ciepła.

Może to prowadzić do:

pęknięć zimnych, wzrostu twardości SWC, powstawania naprężeń własnych, lokalnego spadku ciągliwości, pogorszenia właściwości zmęczeniowych.

W przypadku spawania większych elementów należy stosować odpowiednio opracowaną technologię spawania, w tym w razie potrzeby podgrzewanie wstępne i kontrolę temperatury międzyściegowej.

Elementy wcześniej ulepszone cieplnie są szczególnie trudne do spawania, ponieważ cykl cieplny może lokalnie zmienić ich strukturę i właściwości.

Obróbka skrawaniem

W stanie zmiękczonym lub wyżarzonym 41Cr4 ma dobrą skrawalność.

Możliwe są typowe operacje:

toczenie, frezowanie, wiercenie, rozwiercanie, gwintowanie, wytaczanie, szlifowanie.

W stanie ulepszonym cieplnie skrawalność zależy przede wszystkim od uzyskanej twardości.

Przy większych twardościach stosuje się:

węgliki spiekane, odpowiednie płytki do obróbki stali ulepszonych cieplnie, szlifowanie, przy bardzo wysokiej twardości – narzędzia CBN.

Podczas obróbki istotne jest ograniczenie drgań i zapewnienie sztywnego zamocowania, szczególnie przy obróbce wałów, pierścieni i elementów o dużej smukłości.

Obróbka cieplna

41Cr4 jest przeznaczona przede wszystkim do hartowania i odpuszczania.

Hartowanie

Typowa temperatura austenityzowania:

około 820–860°C

Po wygrzaniu element najczęściej chłodzi się w:

oleju, w określonych przypadkach w innym odpowiednio dobranym medium.

Po hartowaniu uzyskuje się strukturę martenzytyczną o wysokiej twardości.

Szybkość chłodzenia należy dobrać do przekroju elementu, ponieważ zbyt gwałtowne chłodzenie może zwiększać ryzyko odkształceń i pęknięć.

Odpuszczanie

Po hartowaniu należy przeprowadzić odpuszczanie.

W zależności od wymaganych właściwości stosuje się różne temperatury. Dla ulepszania cieplnego często stosuje się wysokie odpuszczanie w zakresie około 500–650°C.

Niższa temperatura odpuszczania:

zapewnia większą twardość, zwiększa odporność na zużycie, zmniejsza ciągliwość.

Wyższa temperatura odpuszczania:

zmniejsza twardość, zwiększa ciągliwość, poprawia udarność, zmniejsza naprężenia własne. Hartowanie powierzchniowe

41Cr4 bardzo dobrze nadaje się do hartowania powierzchniowego.

Możliwe jest stosowanie m.in.:

hartowania indukcyjnego, hartowania płomieniowego.

Pozwala to uzyskać twardą warstwę powierzchniową przy zachowaniu bardziej ciągliwego rdzenia.

Jest to szczególnie korzystne dla:

wałów, czopów, kół zębatych, rolek, krzywek, elementów prowadzących.

W przypadku hartowania indukcyjnego temperatura nagrzewania jest dobierana zależnie od zastosowanej technologii, częstotliwości oraz wymaganej głębokości warstwy.

Obróbka plastyczna

41Cr4 może być obrabiana plastycznie przede wszystkim na gorąco.

Typowe procesy:

kucie, walcowanie, prasowanie, spęczanie.

Orientacyjny zakres temperatur obróbki plastycznej na gorąco:

około 850–1150°C

Dokładny zakres należy dostosować do procesu technologicznego i wymiarów materiału.

Należy unikać:

przegrzewania, zbyt intensywnego odkształcania w zbyt niskiej temperaturze, pozostawienia materiału w niekorzystnym zakresie temperatur przez zbyt długi czas.

Obróbka plastyczna na zimno jest ograniczona ze względu na stosunkowo wysoką zawartość węgla.

Azotowanie

41Cr4 może być azotowana, ale nie jest stalą specjalnie przeznaczoną do azotowania.

Azotowanie może zwiększyć:

twardość powierzchni, odporność na zużycie, odporność na zacieranie.

Jednak w porównaniu ze stalami zawierającymi specjalne dodatki azotkotwórcze, np. Al, V, Cr w odpowiednich ilościach, uzyskanie bardzo wysokiej twardości i korzystnej warstwy azotowanej może być mniej efektywne.

Jeżeli azotowanie jest głównym wymaganiem konstrukcyjnym, warto rozważyć stal specjalnie przeznaczoną do tego procesu, np. 31CrMoV9.

Typowy zakres temperatur procesu:

około 500–550°C

Przed azotowaniem materiał powinien być odpowiednio przygotowany, zazwyczaj poprzez wcześniejsze ulepszanie cieplne.

Nawęglanie

41Cr4 nie jest typową stalą do nawęglania.

Zawartość węgla około 0,4% jest zbyt wysoka, aby materiał był optymalnym wyborem dla klasycznego procesu cementowania, którego celem jest uzyskanie:

bardzo twardej warstwy powierzchniowej + ciągliwego rdzenia.

Do takich zastosowań lepiej wykorzystać stale przeznaczone specjalnie do nawęglania, np.:

16MnCr5, 20MnCr5, 18CrNiMo7-6.

41Cr4 jest znacznie częściej stosowana jako stal do ulepszania cieplnego lub hartowania powierzchniowego.

Podobne materiały

Szukaj na platformie

Kalkulatory, materiały, pytania z forum i firmy