Opisuje elementy elektroniki

Dlaczego tak

Kąt wysterowania tyrystorów określa, jaka część każdego półokresu napięcia dociera do żarówki. Przy kącie 0° tyrystory włączają się na samym początku półokresu, więc przewodzą przez cały jego czas — żarówka otrzymuje pełne napięcie i świeci najjaśniej. Większy kąt opóźnia załączenie i skraca czas przewodzenia, zmniejszając jasność.

Dlaczego tak

W kierunku zaporowym, po przekroczeniu napięcia przebicia (Zenera), dioda utrzymuje na sobie niemal stałe napięcie niezależnie od zmian prądu płynącego przez obciążenie — to właśnie czyni ją elementem stabilizującym napięcie, a nie prostownikiem, wzmacniaczem czy filtrem.

Dlaczego tak

Jako klucz tranzystor ma tylko dwa użyteczne stany: zatkania (przewodzi znikomy prąd — „wyłączony”) i nasycenia (przewodzi maksymalnie — „włączony”). Stan aktywny liniowy, w którym tranzystor wzmacnia sygnał proporcjonalnie, jest właściwy dla wzmacniaczy, a nie kluczy.

Dlaczego tak

Rezystor musi przejąć różnicę napięć: U_R = 12 V − 2 V = 10 V. Przy prądzie 20 mA jego rezystancja wynosi R = U_R/I = 10 V / 0,02 A = 500 Ω. Częsty błąd to podstawienie pełnego napięcia zasilania zamiast różnicy — daje wtedy 600 Ω i prąd mniejszy od znamionowego, przez co dioda świeci słabiej. Wartość 100 Ω dopuściłaby prąd 100 mA i zniszczyła diodę.

Dlaczego tak

Mostek prostuje obie połówki sinusoidy: ujemną odwraca, więc na wyjściu pojawiają się dwa „garby” na każdy okres sieci, czyli 100 na sekundę. Prostownik jednopołówkowy przepuszcza tylko jedną połówkę i jego tętnienia mają 50 Hz — to jest ta pułapka. Wyższa częstotliwość tętnień jest zaletą, bo ułatwia ich wygładzenie kondensatorem.

Dlaczego tak

Złącze p-n w krzemie zaczyna wyraźnie przewodzić przy ok. 0,6–0,7 V i to napięcie odkłada się na diodzie w szerokim zakresie prądów. Wartość 0,2–0,3 V dotyczy diod germanowych i diod Schottky'ego, stąd łatwe pomylenie. Kilka woltów to typowe napięcie przewodzenia diod LED albo napięcie Zenera, a nie diody prostowniczej.