Przestrzega zasad bezpieczeństwa i higieny pracy oraz przepisów prawa dotyczących ochrony przeciwpożarowej i ochrony środowiska występujących w zawodzie

Dlaczego tak

Przepisy wymagają, aby prace w warunkach szczególnego zagrożenia wykonywać na polecenie — zasadniczo pisemne — określające zakres prac i środki bezpieczeństwa, oraz przez zespół co najmniej dwuosobowy. Druga osoba może przerwać pracę, odłączyć zasilanie i udzielić pomocy. Świadectwo kwalifikacyjne potwierdza umiejętności, ale nie zastępuje polecenia ani drugiego pracownika.

Dlaczego tak

Przygotowanie miejsca pracy ma stałą kolejność: wyłączenie napięcia i zabezpieczenie przed ponownym załączeniem, sprawdzenie braku napięcia, uziemienie i zwarcie, osłonięcie sąsiednich części pod napięciem, oznaczenie miejsca pracy. Uziemianie bez sprawdzenia braku napięcia grozi zwarciem na urządzeniu pod napięciem, a zdejmowanie osłon z czynnych pól zwiększa zagrożenie.

Dlaczego tak

Gorący dym i toksyczne gazy gromadzą się pod sufitem, a przy podłodze pozostaje najwięcej powietrza nadającego się do oddychania i najlepsza widoczność. Otwieranie okien doprowadza tlen i może gwałtownie rozwinąć pożar. Powrót po dokumenty to niepotrzebne ryzyko — życie jest ważniejsze niż mienie.

Dlaczego tak

Dwutlenek węgla i proszek gaśniczy nie przewodzą prądu, więc gaszenie nimi urządzeń pod napięciem niskim, z zachowaniem odległości podanej na gaśnicy, jest bezpieczne. Gaśnica śniegowa nie zostawia osadu, co ma znaczenie przy aparaturze. Woda i piana wodna przewodzą prąd, dlatego przed ich użyciem urządzenie musi być wyłączone spod napięcia.

Dlaczego tak

Wiercenie grozi uszkodzeniem ukrytej instalacji i porażeniem, a pył i odłamki — urazem oczu, dlatego sprawdza się przebieg przewodów, np. wykrywaczem, i stosuje okulary. Uchwyt boczny i trzymanie obiema rękami chronią przed wyrwaniem narzędzia przy zablokowaniu wiertła. Luźne mankiety mogą zostać wkręcone przez obracający się uchwyt.

Dlaczego tak

Wokół miejsca, w którym przewód dotyka ziemi, potencjał maleje wraz z odległością; różnica potencjałów między stopami rośnie z długością kroku. Małe kroki ze stopami blisko siebie lub skoki obunóż ograniczają napięcie krokowe. Duże kroki je zwiększają, leżenie obejmuje ciałem jeszcze większą różnicę potencjałów, a dotykanie przewodu jest skrajnie niebezpieczne.