Wykonuje pomiary instalacji elektrycznych

Dlaczego tak

Protokół jest dokumentem, na podstawie którego ktoś inny ma ocenić stan instalacji, także za kilka lat. Musi więc zawierać zmierzone wartości obok wymaganych, identyfikację przyrządów z datami ich wzorcowania, warunki pomiaru, ocenę i orzeczenie oraz dane osoby z uprawnieniami. Sam wniosek bez wyników niczego nie dowodzi i nie pozwala porównać stanu instalacji w kolejnych latach.

Dlaczego tak

Napięcie probiercze 500 V DC może uszkodzić elektronikę, a ograniczniki przepięć i odbiorniki podłączone między przewody zafałszują wynik, pokazując ich rezystancję zamiast izolacji. Obwód musi być bez napięcia, a przy pomiarze nikt nie może go dotykać, bo miernik podaje napięcie niebezpieczne. Po pomiarze rozładowuje się pojemność przewodów, zanim ktoś ich dotknie.

Dlaczego tak

Norma dotycząca sprawdzania instalacji wymaga, by ciągłość przewodów ochronnych mierzyć źródłem o napięciu 4–24 V i prądem co najmniej 0,2 A — tak mały prąd omomierza multimetru może „przejść” przez słaby styk, który przy zwarciu okaże się przerwą. Napięcie 500 V DC stosuje się do pomiaru izolacji, a pomiar przy napięciu sieci nie jest pomiarem ciągłości.

Dlaczego tak

Dla obwodów o napięciu znamionowym do 500 V (poza SELV i PELV) stosuje się napięcie probiercze 500 V prądu stałego, a wymagana rezystancja wynosi co najmniej 1 MΩ. 250 V stosuje się w obwodach SELV i PELV, a 1000 V — w obwodach powyżej 500 V. Pomiar izolacji napięciem przemiennym sieci nie jest metodą pomiaru rezystancji izolacji.

Dlaczego tak

Klasyczny pomiar pętli L–PE wymusza prąd płynący przez przewód ochronny, który wyłącznik różnicowoprądowy odbiera jako upływ i wyzwala. Mierniki mają funkcję pomiaru małym prądem, który nie wyzwala RCD. Pomiar pętli wymaga zasilania, mostkowanie RCD jest niedopuszczalne, a pętla L–N nie obejmuje przewodu PE, więc nie sprawdza ochrony przy uszkodzeniu.

Dlaczego tak

Źródła światła i inne odbiorniki łączą przewody L i N swoją rezystancją, więc megaomomierz pokaże wartość bliską rezystancji odbiorników, a nie izolacji. Przed pomiarem między przewodami czynnymi odłącza się odbiorniki; jeśli to niemożliwe, mierzy się izolację między zwartymi L i N a PE. Odbiorniki elektroniczne mogą też ulec uszkodzeniu przez napięcie probiercze.