Charakteryzuje narzędzia stosowane podczas obróbki ręcznej i maszynowej

Dlaczego tak

Frez trzpieniowy ma ostrza na obwodzie i czole, więc może skrawać bokiem, prowadząc kontur, i wchodzić w materiał, wykonując rowki i kieszenie. Duże płaszczyzny obrabia się wydajniej głowicą frezową o dużej średnicy, a koła zębate — frezem ślimakowym na frezarce obwiedniowej. Średnica frezu trzpieniowego ogranicza najmniejszy promień zaokrąglenia naroża kieszeni.

Dlaczego tak

Szlifowanie usuwa bardzo cienkie warstwy materiału ziarnami ściernymi, dlatego pozwala osiągnąć wysoką dokładność i małą chropowatość nawet na materiałach hartowanych, których nie da się toczyć zwykłymi nożami. Toczenie zgrubne usuwa duże naddatki, ale pozostawia chropowatą powierzchnię, więc nie jest obróbką wykańczającą.

Dlaczego tak

W obróbce ręcznej ruch roboczy i posuw wykonuje ręka pracownika, co ogranicza wydajność i powtarzalność; stosuje się ją przy pracach montażowych, dopasowaniu i drobnych poprawkach. Obróbka maszynowa, prowadzona przez obrabiarkę, zwykle daje większą i bardziej powtarzalną dokładność, więc twierdzenie odwrotne jest błędne.

Dlaczego tak

Pojedynczy otwór gwintowany na obiekcie wykonuje się ręcznie: otwór pod gwint M6 wierci się wiertłem Ø5 mm, a następnie nacina gwint gwintownikiem w oprawce. Narzynka również służy do ręcznego gwintowania, ale nacina gwint zewnętrzny na wałku, więc nie nadaje się do otworu.

Dlaczego tak

Punktak uderzany młotkiem pozostawia stożkowe wgłębienie, które prowadzi ostrze wiertła i zapobiega jego zsuwaniu się. Rysik również ma hartowane ostrze, ale służy do kreślenia linii na powierzchni, a nie do wykonywania wgłębień — stąd bywa z punktakiem mylony.

Dlaczego tak

Narzynka ma postać pierścienia z otworem gwintowanym i rowkami wiórowymi; osadza się ją w oprawce i nakręca na koniec pręta. Gwintownik jest narzędziem do gwintów wewnętrznych w otworach, a rozwiertak i pogłębiacz nie wykonują gwintów w ogóle — służą do wykańczania i fazowania otworów.