Charakteryzuje terminy związane z tolerowaniem wymiarów

Dlaczego tak

Dwie równoległe kreski oznaczają równoległość powierzchni lub osi względem bazy wskazanej w ramce. Prostoliniowość oznacza pojedyncza pozioma kreska, prostopadłość — znak kąta prostego (⊥), a okrągłość — okrąg. Tolerancja równoległości wymaga bazy, a prostoliniowość i okrągłość są tolerancjami kształtu, bez bazy.

Dlaczego tak

Tolerancja T = B − A jest zawsze dodatnia i określa, o ile wymiar rzeczywisty może się zmieniać. Odchyłka dolna to różnica między wymiarem dolnym granicznym a nominalnym, może być ujemna lub dodatnia, a luz dotyczy dwóch współpracujących części, nie jednego wymiaru.

Dlaczego tak

Tolerancja to różnica odchyłek: T = es − ei = −0,020 − (−0,041) = 0,021 mm; wymiary graniczne to 29,980 mm i 29,959 mm. Wynik 0,061 mm otrzymuje się po błędnym dodaniu wartości bezwzględnych odchyłek, a pozostałe odpowiedzi to same odchyłki, a nie ich różnica.

Dlaczego tak

Wielka litera oznacza położenie pola tolerancji otworu (H — odchyłka dolna równa zeru), a liczba klasę tolerancji IT7. Wałki oznacza się małymi literami, np. h7, dlatego pomylenie wielkości liter prowadzi do błędnej odpowiedzi; gwinty zapisuje się symbolem M i skokiem, np. M24×2.

Dlaczego tak

Wymiar górny graniczny to nominalny plus odchyłka górna: 40 + 0,1 = 40,1 mm, a dolny to nominalny plus odchyłka dolna: 40 + (−0,2) = 39,8 mm; tolerancja wynosi 0,3 mm. Odpowiedź 40,2 i 39,9 mm powstaje przez zamianę odchyłek miejscami, typowy błąd przy szybkim czytaniu zapisu.

Dlaczego tak

Najmniejszy wymiar otworu (40,000) jest większy od największego wałka (39,991), więc zawsze występuje luz: Lmin = 0 − (−0,009) = 0,009 mm, Lmax = 0,025 − (−0,025) = 0,050 mm. Pasowanie H7/g6 stosuje się na połączenia obrotowe z małym luzem; wcisk wystąpiłby tylko, gdyby wałek był większy od otworu.