Posługuje się wielkościami fizycznymi stosowanymi w elektrotechnice i elektronice

Dlaczego tak

1 kWh to moc 1000 W działająca przez 3600 s: 1000 · 3600 = 3 600 000 J = 3,6 MJ. Wynik 3600 J powstaje po pominięciu przedrostka kilo, a 60 kJ — po pomnożeniu przez minuty zamiast sekund. Kilowatogodzina jest wygodna do rozliczeń, ale w obliczeniach fizycznych trzeba ją przeliczyć na dżule.

Dlaczego tak

Natężenie prądu to ładunek przepływający w jednostce czasu, więc Q = I·t = 2 A · 10 s = 20 C. Wynik 5 C powstaje z podzielenia czasu przez prąd, a 0,2 C — prądu przez czas. Ta sama zależność opisuje pojemność akumulatorów: 1 Ah to 3600 C.

Dlaczego tak

Wat jest jednostką mocy — energii przekazywanej w jednostce czasu (1 W = 1 J/s). Energię wyraża się w dżulach lub kilowatogodzinach, ładunek — w kulombach, a natężenie prądu — w amperach. Na tabliczkach silników i siłowników elektrycznych moc podaje się zwykle w kilowatach.

Dlaczego tak

Oczko to zamknięta droga w obwodzie — dla niego stosuje się drugie prawo Kirchhoffa (napięciowe). Węzeł to punkt, w którym łączą się co najmniej trzy gałęzie (pierwsze prawo Kirchhoffa — prądowe), a gałąź to odcinek obwodu między węzłami. Zacisk to punkt przyłączenia elementu.

Dlaczego tak

Porcelana, szkło i tworzywa sztuczne mają bardzo dużą rezystywność, więc izolują części pod napięciem. Miedź, aluminium i srebro to przewodniki o małej rezystywności — stosuje się je na przewody, szyny i styki.