Stosuje środki ochrony indywidualnej i zbiorowej podczas wykonywania zadań zawodowych

Dlaczego tak

Podczas szlifowania odpryskujące cząstki materiału i iskry zagrażają wzrokowi, dlatego okulary ochronne są tu bezwzględnie wymaganym środkiem ochrony indywidualnej. Pozostałe wymienione środki nie odpowiadają zagrożeniom występującym przy tej operacji.

Dlaczego tak

Ogrodzenie z blokadą drzwi uniemożliwia wejście do strefy pracy robota podczas cyklu, a ekrany chronią wszystkich w pobliżu przed promieniowaniem łuku i odpryskami. Przyłbica, rękawice i fartuch chronią tylko osobę, która je nosi — są środkami ochrony indywidualnej.

Dlaczego tak

Olej pod ciśnieniem może wytrysnąć strugą i uszkodzić oczy lub wniknąć pod skórę, a kontakt z olejem podrażnia skórę — dlatego stosuje się ochronę oczu i rękawice odporne na oleje. Rękawice bawełniane nasiąkają olejem, a odkryte nogi i biżuteria zwiększają ryzyko urazu.

Dlaczego tak

Środki ochrony zbiorowej chronią wszystkich przebywających w pomieszczeniu i działają u źródła zagrożenia, np. wentylacja miejscowa lub osłony maszyn. Maska, rękawice i okulary chronią tylko jedną osobę, która je nosi, więc są środkami ochrony indywidualnej — stosuje się je dopiero wtedy, gdy ochrona zbiorowa nie wystarcza.

Dlaczego tak

Opaska antystatyczna łączy ciało pracownika z uziemieniem przez rezystor rzędu 1 MΩ, dzięki czemu ładunki spływają powoli i bez iskry, a jednocześnie ogranicza prąd przy przypadkowym dotknięciu napięcia. Fartuch skórzany chroni przed iskrami przy spawaniu, a nie przed elektrycznością statyczną, zaś kask i nauszniki chronią przed innymi zagrożeniami.

Dlaczego tak

Rezystor ok. 1 MΩ w przewodzie opaski ogranicza prąd, gdyby pracownik dotknął części pod napięciem — bez niego ciało byłoby połączone z ziemią przez bardzo małą rezystancję, co przy porażeniu zamyka pełny obwód. Ładunki statyczne i tak spływają przez rezystor, więc twierdzenie, że bez niego opaska nie działa, jest nieprawdziwe.