Charakteryzuje metody pomiaru wielkości elektrycznych w obwodach elektrycznych i układach elektronicznych

Dlaczego tak

W tym układzie woltomierz jest dołączony bezpośrednio do rezystora R_X, więc mierzy dokładnie napięcie na nim, natomiast amperomierz mierzy prąd całkowity — sumę prądu płynącego przez R_X i prądu pobieranego przez sam woltomierz. Prąd rezystora to zatem I_A − I_V, a z prawa Ohma R_X = U_V / (I_A − I_V). Wzory z sumą prądów w mianowniku lub z różnicą napięć w liczniku odpowiadałyby innemu połączeniu przyrządów, w którym to amperomierz mierzy prąd samego R_X, a woltomierz napięcie zawyżone o spadek na amperomierzu.

Dlaczego tak

Rezystor pomiarowy (bocznik) o znanej, małej rezystancji włącza się w szereg z obwodem, a mierzony woltomierzem lub oscyloskopem spadek napięcia przelicza się na prąd: I = U / R. Tak mierzy się np. przebiegi prądu w zasilaczach. Nie jest to odczyt z amperomierza ani metoda mostkowa.

Dlaczego tak

Miernik RLC mierzy indukcyjność, pojemność i rezystancję, podając wynik przy wybranej częstotliwości pomiarowej, często także dobroć i ESR. Oscyloskop bez dodatkowego układu nie mierzy pojemności, megaomomierz bada izolację, a częstościomierz — częstotliwość sygnału.

Dlaczego tak

I = U / R = 0,05 V / 0,1 Ω = 0,5 A. Wynik 5 A powstaje po pomyleniu miliwoltów z dziesiątymi częściami wolta, 5 mA — po pomnożeniu napięcia przez rezystancję, a 50 mA to wynik pominięcia rezystancji. Mała rezystancja bocznika sprawia, że jego wpływ na obwód jest pomijalny.

Dlaczego tak

Rezystancja wejściowa woltomierza jest połączona równolegle z mierzonym elementem — przy rezystancjach rzędu megaomów tworzy dzielnik i zaniża wynik. W takich obwodach stosuje się przyrządy o większej rezystancji wejściowej lub uwzględnia błąd obliczeniowo. Pomiar napięcia wykonuje się przy włączonym zasilaniu.