Charakteryzuje technologię światłowodową

Dlaczego tak

SC to standardowe złącze światłowodowe typu wtyk-gniazdo, które można wielokrotnie rozłączać i podłączać. TS9, BNC i RCA to złącza stosowane w łączach radiowych i audio-wideo — żadne z nich nie jest złączem światłowodowym.

Dlaczego tak

Transoptor przenosi sygnał optycznie — diodą świecącą i fotodetektorem zamkniętymi we wspólnej obudowie — więc między wejściem a wyjściem nie ma połączenia elektrycznego. To właśnie ta separacja galwaniczna chroni obwód sterujący przed przepięciami i różnicami potencjałów po stronie sterowanej.

Dlaczego tak

Tor światłowodowy ma dwa przetworniki na przeciwnych końcach. Po stronie nadawczej sygnał elektryczny zamienia na światło źródło promieniowania — dioda elektroluminescencyjna w torach krótkich i wielomodowych albo dioda laserowa w torach dalekosiężnych i jednomodowych. Fotodioda i fototranzystor działają odwrotnie: zamieniają światło na sygnał elektryczny i pracują po stronie odbiorczej. Termistor mierzy temperaturę i z transmisją optyczną nie ma związku.

Dlaczego tak

Zabrudzone albo niedopchnięte złącze jest najczęstszą przyczyną braku sygnału w torze światłowodowym: pojedyncza drobina kurzu na czole ferruli ma rozmiar porównywalny ze średnicą rdzenia jednomodowego i potrafi wygasić transmisję całkowicie. Sprawdza się to najszybciej i bez żadnej ingerencji w tor. Dopiero gdy złącza są sprawne, sięga się po reflektometr, żeby zlokalizować uszkodzenie na długości włókna.

Dlaczego tak

Tłumienie włókna jest proporcjonalne do długości: 0,35 dB/km · 20 km = 7 dB. W bilansie łącza dodaje się do tego straty na spawach i złączach, np. po kilka dziesiątych decybela na każde, oraz zapas eksploatacyjny. Wynik 57 dB powstaje przy dzieleniu długości przez tłumienność, co nie ma sensu fizycznego.

Dlaczego tak

Promień padający na granicę z ośrodkiem o mniejszym współczynniku załamania pod kątem większym od granicznego odbija się w całości. Rdzeń i płaszcz są ze szkła o nieco różnych współczynnikach, więc światło wprowadzone pod odpowiednim kątem odbija się od płaszcza wielokrotnie. Nie ma tam metalu ani próżni. Zbyt ostre zgięcie włókna zmienia kąt padania i światło zaczyna uciekać — stąd minimalny promień gięcia.