Charakteryzuje pole elektryczne, magnetyczne i elektromagnetyczne

Dlaczego tak

Przepływ to iloczyn prądu i liczby zwojów: Θ = I·N = 0,2 · 500 = 100 A (tradycyjnie „amperozwojów”). Ten sam przepływ można uzyskać 1000 zwojami przy 0,1 A — dlatego cewki przekaźników na niższe napięcie mają mniej zwojów grubszego drutu. Wynik 2500 A powstaje z podzielenia liczby zwojów przez prąd.

Dlaczego tak

Napięcie U = W/Q to różnica potencjałów — praca sił pola przy przeniesieniu ładunku 1 C, wyrażana w woltach (J/C). Ładunek przepływający w jednostce czasu to natężenie prądu, a opór przewodnika to rezystancja, więc te odpowiedzi opisują inne wielkości.

Dlaczego tak

Kondensatory równoległe sumują się: 2 + 2 = 4 µF; połączenie szeregowe dwóch pojemności po 4 µF daje C = 4·4/(4 + 4) = 2 µF. Wynik 8 µF otrzymuje się, sumując wszystkie pojemności jak przy połączeniu równoległym, a 1 µF — traktując cały układ jako szeregowy.

Dlaczego tak

W połączeniu równoległym pojemności sumują się: 10 + 10 + 10 = 30 µF, bo zwiększa się łączna powierzchnia okładzin. Wynik 3,3 µF odpowiada połączeniu szeregowemu (10/3), a 1000 µF to iloczyn pojemności, który nie ma sensu fizycznego.

Dlaczego tak

Indukcja magnetyczna B wyrażana jest w teslach (1 T = 1 Wb/m²). Strumień magnetyczny mierzy się w weberach (Wb), natężenie pola magnetycznego w amperach na metr (A/m), a przenikalność w henrach na metr — mylenie indukcji ze strumieniem jest najczęstszym błędem.

Dlaczego tak

Φ = B·S = 1,2 T · 20·10⁻⁴ m² = 1,2 · 0,002 = 0,0024 Wb = 2,4 mWb. Wynik 24 Wb powstaje po podstawieniu powierzchni w cm² bez przeliczenia na m², a 24 mWb po błędzie przeliczenia o rząd wielkości (1 cm² = 10⁻⁴ m²).