Interpretuje i modyfikuje programy napisane w graficznych i sekwencyjnych językach programowania dla urządzeń programowalnych stosowanych w układach sterowania

Dlaczego tak

Gałąź główna zawiera szeregowo zestyki S1 i S2, a równolegle do nich dołączona jest gałąź z tymi samymi zestykami w odwrotnym układzie — takie połączenie daje funkcję różnicy symetrycznej S1 ⊕ S2, czyli prawdę tylko wtedy, gdy zwarty jest dokładnie jeden z przycisków. Wynik ten jest połączony szeregowo z zestykiem S3, a do całości dołączono równolegle gałąź z S5, co daje ((S1 ⊕ S2) ∧ S3 ∨ S5). Na końcu gałęzi leży zestyk rozwierny S4, który neguje sygnał, więc całość mnoży się jeszcze przez zanegowane S4.

Dlaczego tak

Warunek „naciśnięty tylko jeden z przycisków S1 lub S2” to alternatywa wykluczająca: stan wysoki ma się pojawić, gdy dokładnie jedno z wejść jest w stanie wysokim, a nie gdy oba naraz. Realizuje ją bramka XOR, oznaczona literą C. Bramka AND wymaga naciśnięcia obu przycisków, bramka OR reaguje także wtedy, gdy naciśnięte są oba, a bramka z zanegowanymi wejściami dawałaby stan wysoki, gdy nie naciśnięto żadnego.

Dlaczego tak

Timer z opóźnionym załączeniem odmierza czas tylko przy aktywnym wejściu i załącza wyjście, gdy wejście jest aktywne nieprzerwanie przez czas zadany. Po 3 s wejście znika, więc wyjście się nie załącza, a czas bieżący wraca do zera — ponowne uruchomienie liczy od początku. Tak filtruje się krótkotrwałe sygnały, np. drgania czujnika. Timer sumujący czasy aktywności to osobny blok (TONR).

Dlaczego tak

Timer z opóźnionym wyłączeniem załącza wyjście od razu wraz z wejściem, a po zaniku wejścia utrzymuje je jeszcze przez czas zadany. Stosuje się go np. do dalszej pracy wentylatora po wyłączeniu grzałki czy wybiegu przenośnika. Opóźnienie załączenia to cecha timera TON — oba bloki są często mylone, bo różnią się jedną literą.

Dlaczego tak

Licznik w górę zwiększa wartość bieżącą przy każdym zboczu narastającym na wejściu i ustawia wyjście, gdy wartość bieżąca osiągnie lub przekroczy wartość zadaną. Wyjście pozostaje aktywne, dopóki licznik nie zostanie wyzerowany wejściem R. Liczenie w dół realizuje blok CTD, a liczenie w obu kierunkach — CTUD.

Dlaczego tak

Warunek wymaga jednocześnie aktywnego czujnika i fałszywej zmiennej Osłona_otwarta, czyli zamkniętej osłony — NOT neguje tylko zmienną bezpośrednio za nim. Warto zauważyć, że w tym fragmencie nic nie wyłącza silnika: gdy warunek przestanie być spełniony, zmienna Silnik pozostanie TRUE, dopóki inna instrukcja jej nie wyzeruje. To częsty błąd przy przechodzeniu z LD na ST.