Dlaczego tak
U dorosłych stosuje się sekwencję 30 uciśnięć klatki piersiowej i 2 oddechów ratowniczych, także gdy ratowników jest dwóch. Jakość uciśnięć spada wraz ze zmęczeniem, dlatego wytyczne zalecają zmianę osoby uciskającej mniej więcej co 2 minuty, z jak najkrótszą przerwą. Stosunek 15:2 dotyczy resuscytacji dzieci przez profesjonalistów, a 5:1 to dawno zarzucony schemat.