Posługuje się terminologią dotyczącą sieci komputerowych

Dlaczego tak

W pełnej siatce liczba łączy wynosi n(n − 1)/2: każde z 5 urządzeń łączy się z 4 pozostałymi, co daje 5 · 4 = 20 końcówek, a każde łącze ma dwie końcówki, więc łączy jest 10. Wynik 20 powstaje, gdy każde połączenie policzy się dwukrotnie — raz z każdej strony. Pięć łączy wystarczyłoby w topologii pierścienia, a 25 to błędne n² z połączeniami urządzeń z samymi sobą.

Dlaczego tak

Model TCP/IP ma cztery warstwy: dostępu do sieci, internetu, transportową i aplikacji. HTTP jest protokołem warstwy aplikacji, korzystającym z TCP w warstwie transportowej, a IP działa w warstwie internetu i odpowiada za adresowanie i trasowanie pakietów. Umieszczenie IP w warstwie transportowej to częsta pomyłka — tam działają TCP i UDP, które numerami portów wskazują konkretną aplikację.

Dlaczego tak

Fale radiowe o wyższej częstotliwości są silniej tłumione przez ściany, stropy i inne przeszkody, dlatego sieć 5 GHz daje większą przepustowość, ale na mniejszym obszarze. W paśmie 5 GHz jest więcej kanałów niż w 2,4 GHz, a nie mniej — to jego zaleta. Szyfrowanie nie wpływa na zasięg fal, a sieć przewodowa w ogóle nie korzysta z pasm radiowych.

Dlaczego tak

Polecenie ping z przełącznikiem -t wysyła żądania echa bez przerwy, aż do zatrzymania klawiszami Ctrl+C, i dla każdej odpowiedzi pokazuje czas — widać więc chwilowe zerwania (przekroczony limit czasu) i skoki opóźnień, a na końcu statystykę utraconych pakietów. Tracert jednorazowo pokazuje trasę przez kolejne routery, a nie zachowanie łącza w czasie. Ipconfig wyświetla konfigurację karty, a nslookup odpytuje serwer DNS.

Dlaczego tak

Wysyłanie danych na serwer korzysta z przepływności w kierunku od użytkownika, czyli z drugiej wartości: 20 Mb/s. 150·10⁶ B to 1,2·10⁹ bitów, a 1,2·10⁹ : 20·10⁶ = 60 s. Wynik 4 s powstaje po użyciu prędkości pobierania (300 Mb/s), a 7,5 s — po pominięciu zamiany bajtów na bity (150 : 20).

Dlaczego tak

W transmisji synchronicznej nadajnik i odbiornik są zsynchronizowane wspólnym sygnałem zegarowym — przesyłanym osobną linią lub odtwarzanym z samego sygnału danych — dzięki czemu dane mogą płynąć długimi blokami (ramkami) bez dodatkowych bitów dla każdego znaku. Bity startu i stopu przy każdym znaku to cecha transmisji asynchronicznej, stąd częsta pomyłka. Kierunek przesyłu (simpleks, dupleks) jest niezależny od synchronizacji.