Przestrzega zasad kultury osobistej i etyki zawodowej

Dlaczego tak

Punktualność okazuje szacunek dla czasu klienta, a wyciszanie mikrofonu, gdy się nie mówi, eliminuje szumy i echo utrudniające rozmowę wszystkim uczestnikom. Stale włączony mikrofon wydaje się wygodny, ale przenosi do rozmowy dźwięki klawiatury i otoczenia. Jedzenie na wizji i zajmowanie się prywatną korespondencją przy udostępnionym ekranie są nieprofesjonalne.

Dlaczego tak

Za powierzone dane dostępowe odpowiada osoba, która je otrzymała: powinna je przechowywać zaszyfrowane, np. w firmowym menedżerze haseł, i udostępniać wyłącznie osobom, które potrzebują ich do pracy. Publiczne repozytorium jest przeszukiwane przez boty wyłapujące hasła, a ogólny czat i kartka przy monitorze udostępniają je osobom spoza projektu.

Dlaczego tak

Informacje o klientach i obrotach zleceniodawcy, poznane w związku z wykonywaną pracą, są objęte tajemnicą przedsiębiorstwa i zwykle umową o poufności — nie wolno ich ujawniać, także w przybliżeniu ani „w zaufaniu”. Pominięcie nazwy sklepu nic nie zmienia, skoro znajomy wie, o który sklep chodzi. Ujawnienie może skutkować odpowiedzialnością dyscyplinarną i cywilną.

Dlaczego tak

Zachowanie etyczne oznacza niewykonywanie zleceń, które szkodzą innym — fałszywe opinie wprowadzają konsumentów w błąd i są zakazane jako nieuczciwa praktyka rynkowa. Programista powinien odmówić i wyjaśnić klientowi ryzyko, proponując np. moduł zbierania prawdziwych opinii po zakupie. Przerzucenie odpowiedzialności na zleceniodawcę nie zwalnia z oceny, czy samemu uczestniczy się w oszustwie.

Dlaczego tak

Uczciwe przyznanie się do własnego błędu i zgłoszenie luki bezpieczeństwa, nawet po odbiorze projektu, chroni klienta i jego użytkowników — to wzorcowy przykład etyki zawodowej. Wykorzystanie zdjęć bez licencji narusza prawa autorskie, a ponowne użycie kodu objętego wyłącznością łamie umowę. Pomijanie testów dla korzyści własnej przerzuca ryzyko na klienta.