Programuje obsługę wyjątków

Dlaczego tak

Wywołanie int("12a") zgłasza wyjątek ValueError, bo napis nie jest poprawną liczbą, więc reszta bloku try — w tym print("A") — zostaje pominięta i sterowanie przechodzi do pasującego bloku except, który wypisuje B. Blok finally wykonuje się zawsze, niezależnie od tego, czy wyjątek wystąpił, więc na końcu pojawia się C. Odpowiedź tylko z B pomija właśnie gwarancję wykonania bloku finally.

Dlaczego tak

Pierwsze wywołanie zwraca 10 / 2 = 5 i wartość zostaje wypisana. W drugim b = 0, więc instrukcja throw zgłasza wyjątek, metoda dziel kończy się bez zwracania wartości, a sterowanie przeskakuje od razu do bloku catch, który wypisuje E. Instrukcja wypisująca X nie wykona się, bo po zgłoszeniu wyjątku reszta bloku try jest pomijana — stąd odpowiedź 5XE jest błędna.

Dlaczego tak

Błędy wykonania pojawiają się dopiero podczas działania poprawnie skompilowanego programu i zależą od danych lub środowiska: plik może nie istnieć, zawierać tekst zamiast liczby albo być pusty, co prowadzi do dzielenia przez zero. Takie sytuacje obsługuje się wyjątkami lub warunkami. Brak średnika, literówka w nazwie, niezamknięty nawias czy niezgodność typów to błędy kompilacji, które kompilator wykryje przed uruchomieniem programu.

Dlaczego tak

Bloki catch są sprawdzane po kolei i wykonuje się pierwszy pasujący, dlatego wyjątki szczegółowe umieszcza się przed ogólnymi: FileNotFoundException, potem jej nadklasa IOException, na końcu Exception. Gdyby IOException stała przed FileNotFoundException, przechwytywałaby także jej podklasę, a kompilator Javy zgłosiłby błąd, że wyjątek został już obsłużony. Kolejność od Exception sprawiłaby, że dalsze bloki nigdy by się nie wykonały.