Rozróżnia rodzaje obróbki skrawaniem

Dlaczego tak

W toczeniu obraca się przedmiot, a nóż przesuwa się wzdłuż lub w poprzek osi, co pozwala kształtować powierzchnie obrotowe. Obrót narzędzia wieloostrzowego to cecha frezowania, a ruch posuwisto-zwrotny narzędzia — strugania i dłutowania.

Dlaczego tak

We frezowaniu czołowym powierzchnię obrobioną tworzą ostrza czołowe, a oś narzędzia jest prostopadła do niej — tak pracują głowice frezowe. Oś równoległa do powierzchni i skrawanie ostrzami obwodowymi to cecha frezowania walcowego (obwodowego).

Dlaczego tak

Tokarka pozwala wykonywać operacje na powierzchniach obrotowych: toczenie, wiercenie w osi, wytaczanie, gwintowanie nożem i przecinanie. Rowki wpustowe zamknięte frezuje się na frezarce, a uzębienia dłutuje na dłutownicy.

Dlaczego tak

Rowki na powierzchniach płaskich korpusów frezuje się frezem tarczowym lub walcowo-czołowym, przesuwając przedmiot ze stołem. Wiertło wykona tylko otwór, a tokarka obrabia powierzchnie obrotowe.

Dlaczego tak

Honowanie poprawia kształt i chropowatość otworów, np. tulei cylindrowych, tworząc siatkę krzyżujących się rys. Przeciąganie jest obróbką skrawaniem narzędziem wieloostrzowym, a polerowanie nie poprawia kształtu otworu.

Dlaczego tak

Dogładzanie usuwa bardzo cienką warstwę po szlifowaniu i zmniejsza chropowatość do wartości rzędu setnych mikrometra, np. na bieżniach łożysk. Toczenie zgrubne i piaskowanie pozostawiają znacznie większą chropowatość.