Dlaczego tak
Normy europejskie wprowadza się do zbiorów krajowych, dodając przed oznaczeniem EN przedrostek krajowej jednostki normalizacyjnej, tak jak w Polsce PN-EN 10025-2, a w Niemczech DIN EN 10025-2. Oznaczenie „EN DIN” kusi, bo zawiera oba człony, ale ma odwróconą kolejność — przedrostek krajowy zawsze stoi na początku. Samo „DIN 10025-2” wskazywałoby normę wyłącznie niemiecką, a człon ISO pojawia się tylko przy normach międzynarodowych.