Rozpoznaje właściwe normy i procedury oceny zgodności podczas realizacji zadań zawodowych

Dlaczego tak

ISO (International Organization for Standardization) to oznaczenie norm opracowanych przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną. BN, EN i DIN to oznaczenia innych systemów normalizacyjnych — odpowiednio branżowego, europejskiego i niemieckiego.

Dlaczego tak

Człony oznaczenia czyta się od prawej: ISO wskazuje pochodzenie międzynarodowe, EN oznacza przyjęcie tej normy jako europejskiej, a PN wprowadzenie jej do zbioru Polskich Norm. Taki zapis oznacza więc jeden dokument o identycznej treści na wszystkich trzech poziomach. Norma wyłącznie krajowa nosi samo oznaczenie PN z numerem, bez członów EN i ISO.

Dlaczego tak

Normalizacja ogranicza zbędną różnorodność (np. typoszeregi śrub, łożysk), co obniża koszty produkcji i magazynowania, zapewnia zamienność i ułatwia handel. Normy nie ustalają cen i nie mają na celu utrudniania wymiany handlowej.

Dlaczego tak

Normy powstają w komitetach technicznych z udziałem zainteresowanych stron i są publicznie dostępne; ich stosowanie jest co do zasady dobrowolne, chyba że przepis prawa stanowi inaczej. Dokument poufny producenta to specyfikacja wewnętrzna, a nie norma.

Dlaczego tak

Wykazy norm zharmonizowanych są publikowane w Dzienniku Urzędowym UE, a informacje o procedurach oceny zgodności udostępniają Komisja Europejska i krajowe jednostki normalizacyjne. Prasa lokalna i regulamin pracy nie są źródłami takich informacji.

Dlaczego tak

Przedrostek PN-ISO oznacza, że normę międzynarodową ISO wprowadzono do zbioru Polskich Norm bezpośrednio, bez pośrednictwa normalizacji europejskiej; gdyby norma została przyjęta także przez CEN, miałaby oznaczenie PN-EN ISO. Normy zakładowe i branżowe nie są oznaczane symbolem PN.