Zarządza gospodarką materiałową oraz odpadami

Dlaczego tak

FIFO (first in, first out) — pierwsze przyjęte, pierwsze wydane — zapobiega przeleżeniu materiałów: starzeniu się uszczelek, klejów, farb, korozji stali czy utracie terminów przydatności. Wymaga takiego układu magazynu, by najstarsze partie były najłatwiej dostępne. Odwrotna zasada, LIFO, bywa stosowana w rozliczeniach księgowych, ale fizyczne wydawanie w tej kolejności grozi przeterminowaniem zapasów.

Dlaczego tak

Wióry metalowe to cenny surowiec wtórny, ale zanieczyszczone emulsją stają się problemem: ciecz może wyciekać do gruntu, a przy przetopie powodować emisje. Dlatego gromadzi się je oddzielnie według gatunków metali, odsącza, a odzyskaną emulsję oczyszcza lub przekazuje jako odpad niebezpieczny. Mieszanie z odpadami komunalnymi niszczy wartość surowca i jest niezgodne z przepisami.

Dlaczego tak

Masa materiału = masa netto / wskaźnik wykorzystania = 1,2·1000/0,8 = 1500 kg. Wynik 960 kg powstaje po pomnożeniu zamiast podzielenia przez wskaźnik, a 1200 kg pomija straty materiału na wióry i odpady.

Dlaczego tak

Dokument RW rejestruje pobranie materiału do zużycia w zakładzie, np. na zlecenie produkcyjne. PZ dokumentuje przyjęcie dostawy od dostawcy, a WZ wydanie towaru na zewnątrz, np. klientowi.

Dlaczego tak

Kanban to system ssący: sygnał (karta, pusty pojemnik) uruchamia uzupełnienie dokładnie tego, co zostało zużyte, co ogranicza zapasy i przestoje. Zbiorcze zamówienie roczne i reagowanie dopiero po całkowitym braku to przeciwieństwo tej zasady.

Dlaczego tak

Segregacja wiórów zwiększa ich wartość jako surowca wtórnego, a zużyte emulsje są odpadami niebezpiecznymi, które przekazuje się firmom z uprawnieniami. Wylewanie emulsji do kanalizacji jest niezgodne z prawem i szkodzi środowisku.