Mocuje narzędzia skrawające w sterowanej numerycznie

Dlaczego tak

Tuleja ma wzdłużne nacięcia sprężyste na całym obwodzie — to konstrukcja tulei zaciskowej typu ER, która dociska się równomiernie do chwytu narzędzia po dokręceniu nakrętki oprawki. Taki system mocowania stosuje się do frezów trzpieniowych, a nie do noży tokarskich, ściernic czy rozwiertaków nasadzanych, które mocuje się inaczej.

Dlaczego tak

Na klatce z filmu widać klucz do tulei zaciskowej ER oraz narzędzie osadzone w takiej tulei — to zestaw narzędzi używany właśnie do mocowania narzędzia w oprawce (np. w głowicy rewolwerowej), a nie do ustalania korektorów, wywoływania narzędzia w programie czy wymiany samego ostrza.

Dlaczego tak

Sterownik CNC pozycjonuje narzędzie względem przedmiotu na podstawie zmierzonych korektorów — długości i promienia ostrza. Bez wprowadzenia tych wartości program nie wie, gdzie faktycznie znajduje się krawędź skrawająca, niezależnie od tego, w którym gnieździe magazynu narzędzie fizycznie leży.

Dlaczego tak

Zanieczyszczenie lub uszkodzenie powierzchni chwytu narzędzia albo gniazda oprawki uniemożliwia dokładne, powtarzalne osadzenie narzędzia — co przekłada się wprost na błąd jego rzeczywistego położenia względem zaprogramowanych korektorów, niezależnie od koloru oznaczenia czy daty produkcji.

Dlaczego tak

Korektor długości mówi sterownikowi, gdzie faktycznie znajduje się czubek narzędzia względem punktu referencyjnego. Błędna wartość przesuwa całą zaprogramowaną ścieżkę w osi Z — narzędzie może wjechać za głęboko (kolizja) albo za płytko (przedmiot niedocięty).

Dlaczego tak

Na powierzchni przyłożenia tworzy się pasmo wytarcia, którego szerokość VB rośnie w czasie pracy; po przekroczeniu wartości dopuszczalnej, np. 0,3 mm, ostrze uznaje się za stępione. Kryterium to jest mierzalne i powiązane z jakością powierzchni i wymiarem. Barwa wiórów zależy od temperatury, więc jest tylko sygnałem pomocniczym, a liczba sztuk bez pomiaru to trwałość założona, nie zmierzona.