Odczytuje informacje występujące w programach obróbki i układach sterowania obrabiarek skrawających sterowanych numerycznie

Dlaczego tak

Rysunek pokazuje otrzymany kontur odchylony od zaprogramowanego z powodu promienia narzędzia skrawającego. Funkcja G42 włącza korekcję promienia narzędzia po jego prawej stronie względem kierunku ruchu, co koryguje tor tak, by otrzymany kontur pokrył się z zaprogramowanym. G40 wyłącza korekcję, G41 koryguje z lewej strony, a G43 dotyczy korekcji długości narzędzia, nie promienia.

Dlaczego tak

Adres N nadaje blokowi numer porządkowy, co ułatwia jego odnalezienie przy edycji i wskazanie miejsca w skokach i powtórzeniach; w wielu sterowaniach jest nieobowiązkowy. Narzędzie wybiera adres T, prędkość obrotową — S, a posuw — F, który w tym bloku wynosi 0,2 mm/obr. Litery adresów są w większości sterowań wspólne, więc ich znajomość pozwala czytać programy różnych maszyn.

Dlaczego tak

G02 to interpolacja kołowa zgodna z ruchem wskazówek zegara, a G03 — przeciwna. Kierunek ocenia się, patrząc na płaszczyznę obróbki od strony dodatniej osi do niej prostopadłej, co na tokarce z nożem za osią może dawać wrażenie odwrotnego ruchu — stąd częste pomyłki między G02 i G03. G00 to szybki przejazd bez skrawania, a G04 — postój czasowy.

Dlaczego tak

G91 włącza wymiarowanie przyrostowe: X10 oznacza przesunięcie o 10 mm od bieżącego położenia, a nie ruch do punktu X10. G90 włącza wymiarowanie absolutne, w którym wszystkie współrzędne odnosi się do punktu zerowego przedmiotu — i to jest druga odpowiedź. Przyrostowe programowanie jest wygodne przy powtarzaniu kształtu, np. w podprogramach, ale błąd w jednym bloku przenosi się na wszystkie kolejne.

Dlaczego tak

Przy G96 sterowanie utrzymuje zadaną prędkość skrawania w m/min, przeliczając obroty z bieżącej średnicy: im mniejsza średnica, tym wyższe obroty. Przy planowaniu w stronę osi obroty rosłyby teoretycznie do nieskończoności, dlatego programuje się ograniczenie obrotów (np. G50 lub LIMS). Stałe obroty daje funkcja G97, którą stosuje się m.in. przy wierceniu w osi i gwintowaniu.

Dlaczego tak

Przy korekcji promienia programuje się kontur przedmiotu, a sterowanie odsuwa tor środka narzędzia o jego promień na wskazaną stronę: G41 — na lewo, G42 — na prawo, patrząc zgodnie z kierunkiem ruchu. Ruch środkiem po konturze to stan po G40, czyli bez korekcji — przedmiot wyszedłby wtedy mniejszy lub większy o promień narzędzia. Wybór strony zależy od tego, czy frezuje się kontur zewnętrzny, czy wewnętrzny, i od kierunku obiegu.