Przeprowadza korektę wyników obróbki skrawaniem

Dlaczego tak

Średnica jest za duża o 0,06 mm, więc narzędzie musi wejść głębiej — korekta jest ujemna. Przy programowaniu średnicowym korektor w osi X wpisuje się także w wartościach średnicowych, czyli −0,06 mm, a sterowanie samo przesunie nóż o połowę tej wartości po promieniu. Wartość −0,03 mm jest poprawna tylko przy programowaniu promieniowym — pomylenie tych dwóch trybów to najczęstszy błąd korekcji. Korekta +0,06 mm zwiększyłaby błąd.

Dlaczego tak

Pierścień przechodni musi dać się nakręcić na cały gwint, a nieprzechodni nie może wejść dalej niż na ok. dwa zwoje. Sprawdzian ocenia jednocześnie średnicę podziałową, skok i kąt zarysu, czyli wszystko, od czego zależy, czy nakrętka będzie pasować. Suwmiarka zmierzy tylko średnicę zewnętrzną, która może być prawidłowa przy złym zarysie lub skoku. Wzornik promieni nie ma związku z gwintem.

Dlaczego tak

Wymagania co do wymiarów, tolerancji i chropowatości określa rysunek wykonawczy, a karta kontroli wskazuje, które cechy, jakim przyrządem i jak często sprawdzać. Program NC może zawierać błąd, więc nie jest wzorcem. Poprzednia seria mogła być wykonana w innej wersji rysunku, a licznik sztuk nie ma związku z wymiarami.

Dlaczego tak

Bicie promieniowe to zmiana położenia powierzchni względem osi podczas obrotu — mierzy się je czujnikiem zegarowym przyłożonym do czopa wałka obracanego w kłach, które odtwarzają oś bazową. Pojedynczy pomiar średnicy suwmiarką nic nie mówi o współosiowości, szczelinomierz nie mierzy bicia, a masa nie jest parametrem geometrycznym.

Dlaczego tak

Jeśli przyczyną błędu jest wartość w programie, poprawia się program, a zmianę dokumentuje, aby kolejne serie były wykonywane poprawnie. Korekcja narzędzia służy do kompensowania zużycia i odchyłek ustawienia, a nie do obchodzenia błędów programu — zmieniłaby też inne wymiary wykonywane tym narzędziem. Ręczne poprawki są niedokładne, a posuw nie wpływa na głębokość rowka.

Dlaczego tak

Po każdej korekcie trzeba potwierdzić jej skutek pomiarem następnej sztuki — mogła zostać wpisana z błędnym znakiem, do niewłaściwego narzędzia albo w niewłaściwej osi. Dopiero pozytywny wynik pozwala kontynuować serię. Wykonanie całej serii bez sprawdzenia grozi masowym brakiem, a cofanie poprawnej korekty przywraca błąd.