Ustala i mocuje przedmioty do obróbki skrawaniem

Dlaczego tak

Punkt zerowy maszyny ustala producent i nie zmienia się on między zleceniami. Przedmiot mocuje się za każdym razem w innym miejscu, więc operator mierzy, gdzie leży jego punkt zerowy, i zapisuje tę odległość w tabeli przesunięć (G54–G59). Program odnosi się do przedmiotu i nie trzeba go zmieniać przy innym zamocowaniu. Długość narzędzia zapisuje się osobno, w korektorach narzędziowych.

Dlaczego tak

Czujnik dotyka szczęki stałej, a oś X przesuwa go wzdłuż niej: każde odchylenie wskazówki pokazuje, o ile szczęka odchyla się od kierunku ruchu stołu. Imadło dokręca się stopniowo, dobijając jego koniec, aż wskazanie nie zmienia się na całej długości. Poziomnica mierzy odchylenie od poziomu, a nie od kierunku osi, więc nic nie powie o skręceniu imadła na stole.

Dlaczego tak

W uchwycie samocentrującym wszystkie szczęki są napędzane jednocześnie przez tarczę spiralną lub klin, dlatego przedmiot okrągły ustawia się współosiowo z wrzecionem bez ręcznego ustawiania. Uchwyt czteroszczękowy ma szczęki niezależne, przydatne do przedmiotów niesymetrycznych, tarcza z zabierakiem przenosi napęd przy toczeniu w kłach, a uchwyt magnetyczny stosuje się głównie na szlifierkach do płaszczyzn.

Dlaczego tak

Imadło maszynowe mocowane do stołu frezarki pewnie trzyma przedmioty o płaskich, równoległych ścianach i pozwala szybko je wymieniać, dlatego jest podstawowym uchwytem w produkcji jednostkowej. Tuleje zaciskowe mocują narzędzia lub pręty okrągłe, a kły i tarcze zabierakowe to wyposażenie tokarek do obróbki wałków.

Dlaczego tak

Stosunek długości do średnicy wynosi ponad 13, więc wałek mocowany jednostronnie uginałby się pod siłą skrawania, drgał i wychodził stożkowy. Podparcie kłem konika usztywnia go, a przy jeszcze smuklejszych wałkach dodaje się podtrzymkę. Imadło nie pasuje do tokarki, a sam kieł bez uchwytu lub zabieraka nie przeniesie napędu.

Dlaczego tak

Szczęki uginają cienką ściankę w trzech miejscach; otwór wytoczony w takim stanie jest okrągły tylko pod naciskiem. Po zwolnieniu tuleja wraca sprężyście do kształtu i otwór przyjmuje kształt „trójgraniasty”. Dlatego takie przedmioty mocuje się w szczękach miękkich wytoczonych na całym obwodzie, w tulejach rozprężnych lub z mniejszą siłą. Zgniot i skrócenie tulei są pomijalne.