Dlaczego tak
W obróbce elektroerozyjnej między elektrodą a przedmiotem zanurzonymi w dielektryku przeskakują iskry, które miejscowo topią i odparowują materiał; można tak obrabiać nawet hartowaną stal i węgliki. Ścieranie ziarnami ściernicy to szlifowanie, a skrawanie ostrzem — klasyczna obróbka wiórowa, z którą EDM myli się, bo też daje dokładne kształty. Rozpuszczanie w kwasie to trawienie chemiczne, a nie elektroerozja.