Charakteryzuje metody kontroli wykonania montażu podzespołów i zespołów mechanicznych

Dlaczego tak

Luz międzyzębny to odległość, o jaką można obrócić jedno koło przy unieruchomionym drugim. Mierzy się go czujnikiem zegarowym opartym o bok zęba na średnicy podziałowej albo szczelinomierzem, a w ciasnych przekładniach — przez zgniecenie miękkiego drutu między zębami i pomiar jego grubości. Szerokość zęba to wymiar jednego koła, który nie mówi, jak koła współpracują.

Dlaczego tak

Kontrola montażu sprawdza, czy zespół odpowiada wymaganiom konstrukcyjnym i będzie poprawnie działał — przed wydaniem go do dalszej produkcji lub klienta. Nie służy do ustalania ceny ani oceniania pracowników, choć jej wyniki mogą być wykorzystywane w zarządzaniu jakością.

Dlaczego tak

Czujnik zegarowy ustawiony prostopadle do czoła wałka pokazuje jego przesunięcie między skrajnymi położeniami z dokładnością do 0,01 mm, co pozwala porównać luz z dokumentacją. Mikrometr mierzy wymiar części, a nie przemieszczenie w zmontowanym zespole, więc nie nadaje się do tej kontroli.

Dlaczego tak

Klucz dynamometryczny nastawiony na moment kontrolny pokazuje, czy śruba nie obraca się przed osiągnięciem wymaganej wartości; w produkcji stosuje się też znakowanie łbów po dokręceniu. Klucz płaski nie mierzy momentu, a ocena wzrokowa nie ujawnia zbyt słabo dokręconych śrub.

Dlaczego tak

Procedury kontroli jakości wymagają identyfikacji i odizolowania wyrobu niezgodnego, zapisu niezgodności i decyzji o naprawie lub ocenie przez uprawnioną osobę. Przepuszczenie wyrobu „bo różnica jest mała” lub usunięcie zapisu łamie procedurę i przenosi ryzyko awarii na klienta.

Dlaczego tak

Źle ustawione koła pasowe (przesunięte lub skręcone) powodują szybkie zużycie boków pasa i hałas, a nieprawidłowe napięcie — poślizg lub przeciążenie łożysk; dlatego kontroluje się ustawienie liniałem lub laserem i napięcie pasa. Kolor ani masa kół nie mówią nic o jakości montażu.