Charakteryzuje parametry i funkcje elementów, podzespołów, zespołów pneumatycznych i hydraulicznych

Dlaczego tak

Zawór 1V1 ma dwa wejścia sterujące (oznaczone 1), po jednym z każdego zaworu krańcowego 1S1 i 1S2, i jedno wyjście do siłownika 1A1. Sygnał na wyjściu pojawia się tylko wtedy, gdy OBA wejścia są jednocześnie zasilone — to jest właśnie funkcja logiczna AND. Zawór realizujący funkcję OR przepuszczałby sygnał już przy jednym z dwóch wejść.

Dlaczego tak

Element 1V2 jest dołączony do przewodu tłocznego zaraz za pompą i połączony z przewodem powrotnym, a jego symbol zawiera sprężynę ze strzałką regulacji nastawy — tak rysuje się zawór przelewowy, zwany też maksymalnym. Otwiera się on dopiero po przekroczeniu nastawionego ciśnienia i upuszcza nadmiar cieczy do zbiornika, chroniąc pompę i cały układ przed przeciążeniem. Przepływ w jednym kierunku zapewniałby zawór zwrotny, natężenie przepływu do siłownika reguluje zawór dławiący, a oczyszczaniem cieczy zajmuje się filtr oznaczony 1F1.

Dlaczego tak

W siłowniku jednostronnego działania sprężone powietrze wykonuje pracę tylko w jednym kierunku ruchu; powrót zapewnia wbudowana sprężyna albo obciążenie zewnętrzne. Doprowadzenie powietrza na przemian do dwóch komór to cecha siłownika dwustronnego działania.

Dlaczego tak

Zawór przelewowy otwiera się po przekroczeniu nastawionego ciśnienia i kieruje nadmiar cieczy z powrotem do zbiornika, chroniąc pompę, przewody i odbiorniki przed przeciążeniem. Magazynowanie energii to zadanie akumulatora hydraulicznego, a oczyszczanie oleju — filtru.

Dlaczego tak

Sieć sprężonego powietrza pracuje przy ciśnieniu wyższym i zmiennym, a układ wykonawczy wymaga wartości stałej — reduktor obniża ciśnienie do nastawionej wartości i utrzymuje ją niezależnie od wahań po stronie zasilania. Podnoszeniem ciśnienia zajmuje się sprężarka, oczyszczaniem filtr z separatorem, a smarowaniem naolejacz; wszystkie trzy są odrębnymi elementami tego samego zespołu przygotowania powietrza.

Dlaczego tak

Cała zaleta napędu hydraulicznego bierze się z praktycznej nieściśliwości cieczy: ruch pompy przekłada się natychmiast na ruch siłownika, a układ zachowuje sztywność pod obciążeniem. Pęcherzyki powietrza są ściśliwe, więc część przemieszczenia zostaje pochłonięta na ich sprężanie — ruch staje się skokowy i „miękki”, a przy gwałtownym sprężaniu dochodzi do kawitacji i uszkodzeń. Powietrze nie zwiększa lepkości ani nie chłodzi cieczy, a olej hydrauliczny jest izolatorem.