Lut stosowany do lutowania twardego, np. przy łączeniu rurek miedzianych, różni się od lutu miękkiego przede wszystkim tym, że

Dlaczego tak

Według przyjętego podziału luty o temperaturze topnienia powyżej 450 °C, np. mosiężne i srebrne, są lutami twardymi, a poniżej tej granicy — miękkimi; połączenia lutowane twardo są znacznie wytrzymalsze. Wartość 183 °C to temperatura topnienia eutektycznego lutu cynowo-ołowiowego, czyli typowego lutu miękkiego, stąd częsta pomyłka. Lutowanie twarde zwykle wymaga topnika, a stosuje się je m.in. do miedzi i stali.