Rysuje schematy układów elektrycznych i elektronicznych urządzeń i systemów mechatronicznych

Dlaczego tak

Zwykłą cewkę przekaźnika rysuje się jako sam prostokąt (symbol D). Zwłokę czasową zaznacza się dodatkowym polem dorysowanym do prostokąta, a to, po której stronie ono leży, rozróżnia opóźnienie przy załączaniu od opóźnienia przy wyłączaniu — symbolem cewki działającej ze zwłoką przy zaniku zasilania, czyli z opóźnionym wyłączaniem, jest symbol A. Pozostałe symbole opisują przekaźniki o innych właściwościach, a nie zwłokę przy wyłączaniu.

Dlaczego tak

W numeracji zacisków styków pomocniczych pierwsza cyfra to numer kolejny styku, a druga określa funkcję: 3–4 oznacza styk zwierny, 1–2 — rozwierny. Styk 13–14 to więc pierwszy styk, zwierny; 21–22 byłby drugim, rozwiernym. Zaciski cewki oznacza się A1 i A2. Ta zasada pozwala podłączyć stycznik bez zaglądania do katalogu.

Dlaczego tak

Schematy ideowe w postaci rozwiniętej mają przewody zasilania jako linie poziome, a obwody jako pionowe ścieżki numerowane kolejno; pod cewkami podaje się odsyłacze do styków. Rozmieszczenie fizyczne aparatów pokazuje schemat montażowy (rozmieszczenia), a nie ideowy.

Dlaczego tak

Schemat montażowy służy do wykonania i sprawdzenia połączeń: pokazuje, który przewód łączy który zacisk którego aparatu, z oznaczeniami przewodów. Schemat ideowy wyjaśnia zasadę działania i nie musi odzwierciedlać fizycznego położenia elementów.

Dlaczego tak

Norma dotycząca oznaczania obiektów w instalacjach przyporządkowuje literę M elementom napędowym (silnikom), F — zabezpieczeniom, S — elementom zamieniającym działanie ręczne w sygnał (przyciski, łączniki), a B — czujnikom. Konsekwentne oznaczenia pozwalają odszukać element w dokumentacji i w szafie.