Charakteryzuje metodę obróbki maszynowej do wykonania elementów maszyn i narzędzi

Dlaczego tak

Na filmie nóż tokarski przesuwa się prostopadle do osi obrabianego wałka, zdejmując materiał z powierzchni czołowej — jest to toczenie poprzeczne. Toczenie wzdłużne polega na ruchu noża równoległym do osi, kształtowe wymaga noża o profilu odwzorowującym kształt powierzchni, a wewnętrzne dotyczy obróbki otworów, a nie powierzchni czołowej.

Dlaczego tak

Charakterystyczny, regularny wzór karbów w postaci rombów na powierzchni walcowej powstaje w procesie radełkowania, wykonywanego radełkiem dociskanym do obracającego się przedmiotu. Piłowanie, frezowanie i przetaczanie to metody ubytkowego kształtowania powierzchni, które nie pozostawiają takiego geometrycznego wzoru.

Dlaczego tak

Rowek wpustowy ma płaskie dno i równoległe boki na zewnętrznej powierzchni wałka, co wyznacza narzędzie: frez palcowy (rowek zamknięty) lub tarczowy (rowek otwarty) na frezarce. Nóż przecinak na tokarce wykonuje rowki obwodowe, dookoła wałka, a nie wzdłuż niego. Wiercenie serii otworów zostawiłoby falistą ściankę, którą i tak trzeba by frezować.

Dlaczego tak

We frezowaniu współbieżnym ostrze wchodzi w materiał przy największej grubości wióra i kończy przy zerowej, a jego ruch w strefie styku ma ten sam kierunek co posuw. Opis wióra rosnącego od zera dotyczy frezowania przeciwbieżnego, w którym ostrze najpierw ślizga się po materiale. Współbieżne wciąga stół, więc wymaga obrabiarki bez luzu w śrubie posuwu — na starszej frezarce luz ma tu duże znaczenie.

Dlaczego tak

Przeciągacz ma wiele ostrzy o stopniowo rosnącej wysokości: każde zdejmuje cienką warstwę, a ostatnie nadają otworowi ostateczny kształt i wymiar — w jednym przejściu. Jest drogi i przeznaczony do jednego kształtu, dlatego opłaca się w dużych seriach. Wiercenie i toczenie dają otwory okrągłe, a piłowanie ręczne wypustów nadaje się tylko do pojedynczych napraw.

Dlaczego tak

Głowica frezowa z wieloma ostrzami obrabia szeroki pas powierzchni w jednym przejściu, dlatego frezowanie czołowe jest podstawową metodą obróbki płaszczyzn korpusów. Toczenie wzdłużne służy do powierzchni obrotowych, a wiercenie i gwintowanie do otworów.