Dlaczego tak
Azotowanie gazowe daje cienką warstwę dyfuzyjną, zwykle rzędu kilku dziesiątych milimetra (ok. 0,1–0,5 mm), o bardzo dużej twardości i dobrej odporności na zużycie, przy minimalnych zmianach wymiarów. Grubość 2–5 mm kusi, bo kojarzy się z twardą warstwą „na zapas”, ale jest nieosiągalna przy azotowaniu; nawet nawęglanie daje typowo 0,5–2 mm. Warstwa 10–20 mm odpowiadałaby raczej hartowaniu na wskroś, a 0,001 mm to grubość cienkich powłok PVD.