Planuje obróbkę cieplną i cieplno-chemiczną do wytwarzania części maszyn i urządzeń

Dlaczego tak

Sprężyna ma odkształcać się wielokrotnie bez trwałej deformacji, czyli potrzebuje wysokiej granicy sprężystości. Zapewnia to hartowanie i odpuszczanie w średniej temperaturze, ok. 400–500 °C: niższe odpuszczanie zostawiłoby sprężynę kruchą, wyższe — zbyt miękką. Wyżarzanie zmiękczające dałoby materiał łatwo odkształcający się trwale, czyli bezużyteczną sprężynę.

Dlaczego tak

Stal niskowęglowa sama się nie zahartuje, więc najpierw wzbogaca się w węgiel warstwę powierzchniową, a potem hartuje — twarda staje się tylko ta warstwa, a rdzeń pozostaje ciągliwy. Niskie odpuszczanie usuwa naprężenia, zachowując twardość powierzchni. Hartowanie na wskroś bez odpuszczania dałoby ząb kruchy, a normalizowanie nie zwiększa twardości powierzchni.

Dlaczego tak

Wyżarzanie odprężające (zwykle ok. 550–650°C) zmniejsza naprężenia spawalnicze bez zmiany struktury, dzięki czemu po obróbce skrawaniem rama nie odkształca się. Hartowanie i obróbki cieplno-chemiczne służą do utwardzania powierzchni, nie do odprężania.

Dlaczego tak

Azotowanie prowadzi się w niższej temperaturze i bez hartowania, więc odkształcenia są minimalne, a warstwa jest bardzo twarda i odporna na ścieranie. Nawęglanie z hartowaniem daje większe odkształcenia, a wyżarzanie i normalizowanie zmiękczają stal.

Dlaczego tak

Wyżarzanie zmiękczające nadaje stali strukturę sferoidytu, łatwiejszą do skrawania; po obróbce narzędzie hartuje się. Hartowanie, azotowanie i nawęglanie zwiększają twardość, a więc utrudniają obróbkę skrawaniem.