Test INF.02 — zestaw 16

Dlaczego tak

W drukarce laserowej toner przeniesiony na kartkę jest dopiero utrwalany w zespole utrwalającym, który topi go temperaturą i dociska do włókien papieru. Jeśli toner się ściera, zespół nie nagrzewa się dostatecznie lub nie dociska kartki. Usterka lasera lub wałka ładującego powoduje brak lub zniekształcenie obrazu, a podajnik — zacięcia i pobieranie kilku kartek.

Dlaczego tak

Częstotliwość rdzeni to iloczyn zegara bazowego i mnożnika: 100 MHz · 45 = 4500 MHz, czyli 4,5 GHz. Wynik 145 MHz powstaje po dodaniu wartości zamiast ich pomnożenia, a 450 MHz i 45 GHz — po pomyleniu się o rząd wielkości przy zamianie jednostek. Zmiana mnożnika jest podstawowym sposobem podkręcania procesorów z odblokowanym mnożnikiem.

Dlaczego tak

Przy tej samej architekturze wydajność wielowątkową można szacować iloczynem liczby rdzeni i taktowania: A ma 8 · 3,6 = 28,8, a B — 6 · 4,2 = 25,2, więc w renderowaniu czy kompilacji szybszy będzie A. Program jednowątkowy wykorzystuje jeden rdzeń, więc tu wygrywa wyższy zegar procesora B. Żaden z procesorów nie jest szybszy we wszystkich zastosowaniach.

Dlaczego tak

Skrót DPC oznacza liczbę modułów na kanał, a 1R i 2R — moduły jedno- i dwustronne (rank). Przy dwóch modułach dwustronnych na kanał producent gwarantuje najwyżej 4400 MT/s, więc moduły DDR5-6000 zostaną taktowane wolniej niż ich nominalna szybkość. Szybkość 6400 MT/s dotyczy jednego modułu jednostronnego na kanał, a dokumentacja nie zabrania montażu czterech modułów.

Dlaczego tak

Złącze F_PANEL służy do podłączenia przycisków zasilania (PWR_SW) i restartu (RESET_SW) oraz diod sygnalizujących pracę dysku (HDD_LED) i zasilania (PLED). Porty USB panelu przedniego podłącza się do osobnych złączy F_USB lub USB 3.x, a gniazda audio — do złącza HD_AUDIO. Wentylatory mają własne złącza oznaczone FAN.

Dlaczego tak

Procesory Intel Core 14. generacji wymagają gniazda LGA1700 i chipsetu serii 600 lub 700, np. B760, zwykle po aktualizacji UEFI w płytach serii 600. Gniazdo AM5 i chipset B650 są przeznaczone dla procesorów AMD Ryzen. LGA1200 obsługuje starsze procesory 10. i 11. generacji, a LGA1851 — nowszą serię Core Ultra 200S, więc fizycznie nie pasuje do LGA1700.

Dlaczego tak

Sprawność to stosunek mocy oddanej do pobranej, więc moc pobierana z sieci wynosi 450 W / 0,9 = 500 W, a 50 W zamienia się w zasilaczu na ciepło. Wynik 405 W powstaje po pomnożeniu przez sprawność zamiast dzielenia, a 495 W — po dodaniu 10% do mocy oddanej, co jest tylko przybliżeniem. Wartość 450 W oznaczałaby sprawność 100%, której żaden zasilacz nie osiąga.

Dlaczego tak

Dystanse unoszą płytę nad blachą obudowy i zapobiegają zwarciom, dlatego wkręca się je tylko w miejscach odpowiadających otworom danego formatu płyty; maskownicę panelu I/O zakłada się przed płytą, bo potem nie da się jej wcisnąć. Przykręcenie płyty bez dystansów grozi zwarciem ścieżek. Kartę graficzną montuje się dopiero po zamocowaniu płyty, a pasty pod płytą się nie stosuje.

Dlaczego tak

Tester zasilaczy ATX podłącza się do wtyku 24-pinowego i pozostałych wtyków; uruchamia zasilacz i wyświetla napięcia na liniach +12 V, +5 V, +3,3 V oraz −12 V i 5VSB, sygnalizując wartości poza tolerancją. Tester okablowania sprawdza ciągłość par w kablach sieciowych, a miernik mocy optycznej — tłumienie światłowodu. Pirometr mierzy temperaturę bezdotykowo i nie ocenia napięć.

Dlaczego tak

Dysk M.2 wsuwa się w złącze pod niewielkim kątem, następnie dociska do płyty i mocuje jego koniec śrubką lub zatrzaskiem w dystansie odpowiadającym długości modułu, np. 80 mm dla 2280. Wciskanie prostopadłe uszkodzi złącze, bo nie jest ono przystosowane do pionowego montażu. Dysk M.2 nie wymaga kabla SATA, a niezamocowany koniec może wypaść ze złącza.

Dlaczego tak

Opcja Restore on AC Power Loss (lub AC Back) określa zachowanie komputera po powrocie zasilania; wartość Power On powoduje jego automatyczne uruchomienie. Fast Boot skraca procedurę POST, ale nie włącza komputera. Włączenie ErP ogranicza pobór energii w stanie wyłączenia i często blokuje funkcje wybudzania, a wyłączenie Wake on LAN uniemożliwia zdalne włączenie przez sieć.

Dlaczego tak

Funkcja typu USB BIOS Flashback (u różnych producentów nazywana też Flash BIOS Button lub Q-Flash Plus) pozwala wgrać plik UEFI z pendrive’a podłączonego do wyznaczonego portu, nawet bez działającego procesora i pamięci. Narzędzie w menu UEFI i Windows Update wymagają uruchomionego komputera, czego z nowym procesorem nie da się osiągnąć. Reset CMOS przywraca tylko ustawienia domyślne, a nie wersję oprogramowania.

Dlaczego tak

Komunikat i odczyt 0 obr./min przy kręcącym się wentylatorze oznacza, że płyta nie otrzymuje sygnału obrotów ze złącza CPU_FAN — wentylator podłączono do innego złącza, np. SYS_FAN lub CHA_FAN. Należy przełożyć wtyk do CPU_FAN, bo płyta na jego podstawie chroni procesor przed przegrzaniem. Grubość pasty wpływa na temperaturę, ale nie na odczyt obrotów, a pozostałe usterki dają inne objawy.

Dlaczego tak

Sygnał Power Good zwalnia stan resetu procesora, który zaczyna wykonywać oprogramowanie układowe UEFI z pamięci flash; UEFI inicjuje podzespoły i przeprowadza test POST. Dopiero po POST UEFI wyszukuje program rozruchowy na dysku, a ten ładuje jądro systemu. Wczytywanie sterowników przez system operacyjny jest jednym z ostatnich etapów uruchamiania.

Dlaczego tak

Polecenie systeminfo wyświetla m.in. nazwę i wersję systemu, datę instalacji, producenta i model komputera, procesor, wersję BIOS, ilość pamięci fizycznej oraz listę zainstalowanych poprawek. Polecenie ver podaje tylko numer wersji systemu, ipconfig /all — konfigurację kart sieciowych, a tasklist — listę działających procesów. Wynik systeminfo można zapisać do pliku i dołączyć do dokumentacji przed modernizacją.

Dlaczego tak

Laptop przyjmuje wyłącznie krótsze moduły SO-DIMM, a gniazda DDR4 obsługują tylko pamięć DDR4; identyczny moduł 8 GB DDR4-3200 da łącznie 16 GB w trybie dwukanałowym. Moduły DIMM są przeznaczone do komputerów stacjonarnych i nie zmieszczą się w gnieździe. DDR5 i DDR3L mają wycięcie klucza w innym miejscu i inne napięcia, więc nie pasują do gniazda DDR4.

Dlaczego tak

Przed modernizacją trzeba sprawdzić, czy zasilacz ma zapas mocy i dwa wtyki PCIe 8-pin, czy w obudowie zmieści się karta o długości 320 mm i grubości kilku slotów oraz czy płyta ma wolne gniazdo PCIe x16. Pominięcie któregokolwiek z tych warunków może uniemożliwić montaż lub stabilną pracę. Ilość VRAM wpływa na wydajność, ale nie rozstrzyga o tym, czy karta da się zainstalować.

Dlaczego tak

Pasta ma wypełnić mikroskopijne nierówności między pokrywą procesora a podstawą coolera, więc wystarcza mała kropla na środku lub cienka warstwa — docisk radiatora rozprowadzi ją równomiernie. Nadmiar pasty pogarsza przewodzenie ciepła i może wypłynąć na podstawkę. Pasta nałożona tylko na krawędzie zostawi środek, gdzie znajdują się rdzenie, bez dobrego kontaktu termicznego.

Dlaczego tak

Zimny radiator przy szybkim wyłączaniu oznacza, że ciepło z procesora nie jest odbierane — procesor błyskawicznie osiąga temperaturę krytyczną i zabezpieczenie odcina zasilanie. Najczęstsze przyczyny to pozostawiona folia ochronna na podstawie coolera lub nierówno dokręcony radiator bez kontaktu z pokrywą. Aktualizacje systemu i profil XMP nie mają związku z wyłączaniem się komputera przed startem systemu.

Dlaczego tak

O tym, z którego dysku i programu rozruchowego uruchamia się komputer, decyduje lista Boot Option Priorities w UEFI; po dodaniu dysku z własnym menedżerem rozruchu może on trafić na pierwsze miejsce. Należy ustawić na pierwszej pozycji wpis rozruchowy dotychczasowego systemu. Zmiana trybu SATA może uniemożliwić start systemu, a wirtualizacja i ustawienia pamięci nie wpływają na wybór dysku.

Dlaczego tak

Wyczyszczenie pamięci CMOS zworką lub przyciskiem CLR_CMOS albo wyjęcie baterii na chwilę przy odłączonym zasilaniu kasuje zapisane ustawienia, więc UEFI wróci do wartości domyślnych i komputer znów przejdzie POST. Reinstalacja systemu nie pomoże, bo problem występuje przed jego uruchomieniem. Przytrzymanie przycisku zasilania tylko wymusza wyłączenie, a szybsze moduły nie naprawią błędnych ustawień.

Dlaczego tak

Status „Nie zainicjowano” oznacza, że system wykrył dysk, ale nie ma on jeszcze tablicy partycji; należy go zainicjować (zwykle w stylu GPT), utworzyć prosty wolumin i sformatować, np. w NTFS, a wtedy pojawi się w Eksploratorze z literą. Wymiana kabla jest zbędna, bo dysk jest widoczny w systemie. Polecenie chkdsk sprawdza istniejący system plików, a tego na nowym dysku jeszcze nie ma.

Dlaczego tak

Stabilność i chłodzenie procesora sprawdza się, uruchamiając na kilkanaście lub kilkadziesiąt minut test obciążeniowy, np. OCCT lub Prime95, i obserwując w programie monitorującym, np. HWiNFO, temperatury, taktowanie oraz ewentualny thermal throttling. Defragmentacja i test łącza obciążają dysk lub sieć, a nie procesor. Diagnostyka pamięci sprawdza moduły RAM, więc nie oceni skuteczności nowego chłodzenia.

Dlaczego tak

Tablica MBR ma miejsce na cztery wpisy, dlatego można utworzyć najwyżej cztery partycje podstawowe albo trzy podstawowe i jedną rozszerzoną, wewnątrz której tworzy się dowolną liczbę dysków logicznych. Partycja rozszerzona zajmuje jeden z czterech wpisów, więc nie można mieć czterech podstawowych i dodatkowo rozszerzonej. Limit 128 partycji dotyczy stylu GPT w systemie Windows.

Dlaczego tak

Najpierw wybiera się dysk (select disk 1), czyści go z istniejącej tablicy partycji (clean) i konwertuje na GPT (convert gpt), co jest możliwe tylko na pustym dysku. Następnie tworzy się partycję, która od razu zostaje wybrana, formatuje ją w NTFS i przypisuje literę. Polecenie clean wykonane po utworzeniu partycji usunęłoby ją, a format przed create partition nie ma czego formatować.

Dlaczego tak

Oprogramowanie UEFI uruchamia programy rozruchowe z partycji systemowej EFI sformatowanej w FAT32, dlatego instalator Ubuntu musi umieścić na niej GRUB i zamontować ją w /boot/efi. Partycja BIOS boot jest potrzebna tylko przy rozruchu w starszym trybie BIOS z dysku GPT, a partycje rozszerzone nie istnieją w GPT. Partycja swap jest opcjonalna, bo Ubuntu może korzystać z pliku wymiany.

Dlaczego tak

Pakiet unattended-upgrades cyklicznie pobiera i instaluje aktualizacje, domyślnie z repozytorium zabezpieczeń; jego działanie włącza się poleceniem dpkg-reconfigure unattended-upgrades lub w pliku 20auto-upgrades. update-notifier jedynie informuje o dostępnych aktualizacjach, niczego nie instalując. apt-transport-https i software-properties-common dotyczą obsługi repozytoriów, a nie automatycznych aktualizacji.

Dlaczego tak

Polecenie lspci -k wyświetla urządzenia PCI wraz z wierszami „Kernel driver in use” i „Kernel modules”, czyli informacją, który sterownik obsługuje dane urządzenie. uname -r podaje tylko wersję jądra, a ip link show — interfejsy sieciowe i ich stan, bez nazwy sterownika. lsblk -f wyświetla urządzenia blokowe, np. dyski, i ich systemy plików.

Dlaczego tak

Narzędzie pnputil zarządza magazynem sterowników: przełącznik /add-driver dodaje do niego pakiet sterownika z pliku .inf, a /install od razu instaluje go na urządzeniach, do których pasuje. /delete-driver służy do usuwania pakietów z magazynu. Polecenia sfc i dism naprawiają pliki systemowe i obraz Windows, ale nie instalują sterowników urządzeń.

Dlaczego tak

Zasada najmniejszych uprawnień zalecana przez Microsoft mówi, że codzienną pracę wykonuje się na koncie standardowym, a konto administratora wykorzystuje tylko do instalacji i zmian konfiguracji. Złośliwy program uruchomiony z konta standardowego ma ograniczone możliwości zmiany systemu. Wyłączanie UAC, konto bez hasła i praca na wbudowanym koncie Administrator osłabiają zabezpieczenia.

Dlaczego tak

UEFI uruchamia z partycji EFI Menedżera rozruchu systemu Windows (bootmgfw.efi), który odczytuje konfigurację BCD i uruchamia program ładujący winload.efi. Ten wczytuje jądro ntoskrnl.exe i sterowniki rozruchowe, jądro startuje Menedżera sesji smss.exe, a on m.in. proces winlogon.exe obsługujący logowanie. Jądro nie może się uruchomić przed programem ładującym, który je wczytuje.

Dlaczego tak

Polecenie cmdlet Start-MpScan uruchamia skanowanie, a parametr -ScanType przyjmuje wartości QuickScan, FullScan lub CustomScan. Update-MpSignature pobiera nowe definicje wirusów, a Get-MpComputerStatus wyświetla stan ochrony, m.in. datę ostatniego skanowania. Set-MpPreference zmienia ustawienia programu Defender, ale nie rozpoczyna skanowania.

Dlaczego tak

Maska /27 to 255.255.255.224, więc podsieci mają po 32 adresy i zaczynają się od wielokrotności 32: 128, 160 itd. Adres 140 leży w podsieci 128–159, zatem adres sieci to 10.20.30.128, a rozgłoszeniowy 10.20.30.159. Wynik z 191 odpowiada masce /26, a adres 10.20.30.0 z rozgłoszeniowym .255 — masce /24.

Dlaczego tak

Polecenie ip addr add przypisuje adres IP z prefiksem do wskazanego interfejsu; maska 255.255.255.0 odpowiada prefiksowi /24. ip route add dodaje wpis do tablicy routingu, a nie adres interfejsu, a ip link set zmienia parametry warstwy łącza, np. stan up/down lub MTU. Prefiks /16 odpowiada masce 255.255.0.0, czyli innej niż wymagana.

Dlaczego tak

Przy masce 255.255.255.0 komputer należy do sieci 192.168.1.0/24, a brama 192.168.10.1 leży w innej podsieci, więc komputer nie może do niej wysłać ramki i ruch poza sieć lokalną nie dociera. Komunikacja w obrębie sali działa, bo nie wymaga bramy. Adres 192.168.1.50 jest prywatny, a przy konfiguracji statycznej serwer DHCP nie bierze udziału.

Dlaczego tak

Stacja przechowuje odpowiedzi DNS w lokalnej pamięci podręcznej przez czas TTL, więc nadal używa starego adresu; ipconfig /flushdns czyści tę pamięć i wymusza nowe zapytanie do serwera DNS. ipconfig /displaydns jedynie wyświetla zawartość pamięci podręcznej, a /registerdns rejestruje w DNS nazwę samej stacji. ipconfig /release zwalnia adres przydzielony przez DHCP i odłącza komputer od sieci.

Dlaczego tak

W trybie Enterprise każdy użytkownik uwierzytelnia się indywidualnie przez serwer RADIUS, a przy PEAP podaje swoją nazwę użytkownika i hasło, np. konta w domenie; system może też poprosić o zaakceptowanie certyfikatu serwera. Wspólne hasło PSK jest cechą trybu WPA2-Personal. Filtrowanie MAC i kod WPS nie są metodami uwierzytelniania w WPA2-Enterprise.

Dlaczego tak

Tethering przez USB udostępnia połączenie internetowe telefonu przez kabel — laptop widzi telefon jako przewodową kartę sieciową i nie potrzebuje do tego Wi-Fi ani Bluetooth. Hotspot Wi-Fi i tethering przez Bluetooth wymagają odpowiedniego modułu radiowego w laptopie. Udostępnianie w pobliżu służy do przesyłania plików między urządzeniami, a nie internetu.

Dlaczego tak

Pulpity wirtualne pozwalają utworzyć kilka niezależnych pulpitów, z których każdy ma własny zestaw otwartych okien; przełącza się między nimi skrótem Win + Ctrl + strzałka lub w Widoku zadań. Przyciąganie okien układa okna obok siebie na jednym pulpicie. Tryb kiosku ogranicza komputer do jednej aplikacji, a tryb tabletu dostosowuje interfejs do obsługi dotykiem.

Dlaczego tak

Ustawienie Skala w sekcji Ekran powiększa tekst, ikony i elementy interfejsu, np. do 150%, przy zachowaniu natywnej rozdzielczości, dzięki czemu obraz pozostaje ostry. Lupa powiększa tylko fragment ekranu wokół kursora, a nie cały interfejs na stałe. Zmniejszenie rozdzielczości także powiększa elementy, ale wbrew wymaganiu użytkownika i z utratą ostrości, a ustawienia kolorów nie zmieniają rozmiaru.