Test INF.02 — zestaw 17

Dlaczego tak

Polecenie net localgroup nazwa_grupy nazwa_konta /add dodaje konto do grupy lokalnej; najpierw podaje się nazwę grupy, a potem konta. net user jkowal Administratorzy /add próbowałoby utworzyć nowe konto jkowal z hasłem „Administratorzy”. net group działa na grupach domenowych na kontrolerze domeny, a zamiana kolejności argumentów wskazuje nieistniejącą grupę jkowal.

Dlaczego tak

Profil mobilny jest przechowywany w udziale sieciowym serwera; przy logowaniu kopiuje się go na komputer, a przy wylogowaniu zmiany są zapisywane z powrotem, więc użytkownik ma te same ustawienia na każdym stanowisku. Profil obowiązkowy też może być przechowywany na serwerze, ale zmiany nie są w nim zapisywane. Profil lokalny istnieje tylko na jednym komputerze, a tymczasowy jest usuwany po wylogowaniu.

Dlaczego tak

Wpis nadaje użytkownikowi technik na wszystkich hostach (ALL) prawo uruchomienia jako root dokładnie wskazanego polecenia z argumentami: systemctl restart apache2. Ponieważ podano argumenty, inne wywołania systemctl, np. stop sshd, zostaną odrzucone. Wpis nie daje dostępu do innych programów z /usr/bin ani do konta root, a domyślnie sudo zapyta technika o jego własne hasło.

Dlaczego tak

Minimalny okres ważności hasła, np. 1 dzień, uniemożliwia ponowną zmianę hasła przed upływem tego czasu, więc szybkie przejście przez całą historię i powrót do starego hasła staje się niewykonalny. Historia haseł jest tu obchodzona, a nie zawodzi sama w sobie — działa tylko razem z minimalnym okresem ważności. Maksymalny okres wymusza zmianę hasła, a minimalna długość dotyczy jego siły.

Dlaczego tak

Zasady grupy są przetwarzane w kolejności: lokalne, lokacja, domena, jednostka organizacyjna (LSDOU), a przy konflikcie wygrywa ustawienie zastosowane jako ostatnie. Dlatego wartość z GPO jednostki organizacyjnej nadpisze wartość domenową i lokalną. Zasady lokalne mają najniższe pierwszeństwo, a o wyniku nie decyduje data modyfikacji obiektu, tylko kolejność przetwarzania, chyba że użyto opcji Wymuszone.

Dlaczego tak

Limit miękki można przekroczyć na czas okresu karencji, ale nigdy nie można przekroczyć limitu twardego, więc użytkownik zapisze jeszcze najwyżej 6 − 5,5 = 0,5 GB. Jeśli po upływie 7 dni nadal będzie powyżej 5 GB, limit miękki zacznie działać jak twardy i zapis zostanie zablokowany do czasu usunięcia plików. Przekroczenie limitu miękkiego nie blokuje zapisu od razu, a limit twardy jest wartością bezwzględną.

Dlaczego tak

Maska umask usuwa wskazane bity z uprawnień domyślnych: dla plików 666, dla katalogów 777. Plik otrzymuje 666 bez bitów 027, czyli 640 (rw-r-----), a katalog 777 bez 027, czyli 750 (rwxr-x---). Wariant rw-r--r-- i rwxr-xr-x odpowiada domyślnej masce 022, a ----w-rwx powstaje po błędnym potraktowaniu wartości umask jako uprawnień.

Dlaczego tak

Udział, którego nazwa kończy się znakiem $, nie jest widoczny podczas przeglądania sieci, ale można się do niego połączyć, podając pełną ścieżkę, np. \\serwer\Kopie$. Polecenie net share nazwa=ścieżka tworzy udział i nie ma przełącznika /hidden. net use służy do mapowania cudzych udziałów, a nie do udostępniania, a znak $ na początku nazwy nie ukrywa udziału.

Dlaczego tak

Na karcie Odzyskiwanie we właściwościach usługi w przystawce Usługi (services.msc) określa się akcję po pierwszym, drugim i kolejnych błędach, np. Uruchom ponownie usługę. Harmonogram zadań uruchamiałby usługę co godzinę niezależnie od awarii, z opóźnieniem. Podgląd zdarzeń pozwala odnaleźć przyczynę awarii w dzienniku, ale nie zmienia zachowania usługi.

Dlaczego tak

nmtui to tekstowy interfejs NetworkManagera z menu do edycji połączeń, ustawiania adresów IP, bram i DNS oraz zmiany nazwy hosta, działający w terminalu bez środowiska graficznego. YaST pełni podobną rolę, ale tylko w systemach openSUSE i SUSE. Netplan jest konfigurowany przez pliki YAML w Ubuntu, a htop to monitor procesów.

Dlaczego tak

Element BY wymaga podania autora, NC (NonCommercial) zakazuje użytku komercyjnego, a ND (NoDerivatives) — rozpowszechniania zmienionych wersji, np. przyciętych. Płatna kampania reklamowa jest użytkiem komercyjnym, a kadrowanie tworzy zmienioną wersję, więc licencja nie pozwala na żadne z tych działań. Podanie autora spełnia tylko warunek BY, a nie pozostałe ograniczenia.

Dlaczego tak

Polecenie winget list wyświetla zainstalowane aplikacje z nazwą, identyfikatorem i wersją, także te zainstalowane spoza menedżera pakietów, a operator > przekierowuje wynik do pliku. tasklist pokazuje tylko aktualnie uruchomione procesy, a sc query — usługi systemowe. Lista katalogów w Program Files pomija programy zainstalowane w innych miejscach i nie zawiera wersji.

Dlaczego tak

Licencja ograniczona do użytku osobistego i niekomercyjnego nie obejmuje pracy w firmie, więc biuro rachunkowe musi kupić licencję komercyjną albo wybrać program, którego licencja na to zezwala, np. 7-Zip na licencji GNU LGPL. To, że program można pobrać bezpłatnie, nie oznacza, że wolno go używać w dowolnym celu. Instalacja na jednym komputerze lub praca po godzinach nadal jest użyciem w działalności firmy.

Dlaczego tak

Rufus tworzy rozruchowe nośniki USB z obrazów ISO, ustawiając odpowiedni schemat partycji (MBR lub GPT) i system plików, aby pendrive dał się uruchomić w trybie BIOS lub UEFI. 7-Zip potrafi rozpakować pliki z obrazu ISO, ale samo skopiowanie plików nie zawsze tworzy nośnik rozruchowy. CrystalDiskInfo odczytuje parametry S.M.A.R.T. dysków, a Wireshark analizuje ruch sieciowy.

Dlaczego tak

Polecenie apt install z podaną ścieżką do pliku .deb (z ./ na początku) instaluje lokalny pakiet i automatycznie pobiera z repozytoriów jego zależności. dpkg -i zainstaluje sam pakiet, ale nie rozwiąże brakujących zależności — pakiet pozostanie nieskonfigurowany. apt-get nie ma takiej składni, a snap obsługuje pakiety .snap, a nie .deb.

Dlaczego tak

Port 587 (submission) jest przeznaczony do wysyłania poczty przez klientów z uwierzytelnieniem, a połączenie zaczyna się bez szyfrowania i przechodzi na TLS poleceniem STARTTLS. Port 465 także służy do wysyłania, ale z szyfrowaniem SSL/TLS od początku połączenia, a nie STARTTLS. Port 25 służy głównie do wymiany poczty między serwerami, a 993 to szyfrowany protokół IMAP do odbierania poczty.

Dlaczego tak

Polecenie fc (file compare) porównuje dwa pliki tekstowe i wyświetla fragmenty, w których się różnią, a przy identycznych plikach informuje, że nie znaleziono różnic. find wyszukuje w plikach wiersze zawierające podany ciąg znaków, więc wymaga wzorca w cudzysłowie. type i more jedynie wyświetlają zawartość plików jeden po drugim, bez porównywania.

Dlaczego tak

Przełącznik /i instaluje pakiet, /qn wyłącza cały interfejs użytkownika, a /l*v zapisuje pełny, szczegółowy dziennik do wskazanego pliku. /x odinstalowuje pakiet zamiast go instalować, a /qf wyświetla pełny interfejs z oknami, czyli przeciwieństwo instalacji cichej. /a wykonuje instalację administracyjną, czyli rozpakowuje pliki do punktu sieciowego, a nie instaluje programu.

Dlaczego tak

Instalacja niestandardowa pozwala odznaczyć moduł Base, a domyślny format zapisu ustawia się w opcjach programu (Wczytywanie/zapisywanie → Ogólne → Zawsze zapisuj jako), wybierając format Word 2007–365. Usunięcie skrótu nie odinstalowuje modułu, a zmiana rozszerzenia nie zmienia formatu pliku i powoduje błędy przy otwieraniu. Bez modułu Writer klient nie mógłby w ogóle edytować dokumentów tekstowych.

Dlaczego tak

Get-ChildItem wyświetla zawartość katalogu, a parametr -Force dołącza elementy ukryte i systemowe, które domyślnie są pomijane — tak jak opcja -a polecenia ls. -Recurse przegląda także podkatalogi, ale nadal pomija pliki ukryte. Get-Content odczytuje zawartość pliku, a nie listę plików w katalogu.

Dlaczego tak

Wieloznacznik * zastępuje dowolny ciąg znaków, także pusty, więc wzorzec dane*.csv pasuje do dane.csv, dane1.csv i dane12.csv. Pominięcie dane.csv wynika z założenia, że gwiazdka musi zastąpić co najmniej jeden znak. Plik dane_a.txt pozostaje, bo ma inne rozszerzenie, a pojedynczy znak zastępuje wieloznacznik ?, a nie *.

Dlaczego tak

Get-Help wyświetla pomoc do polecenia, a parametr -Examples ogranicza ją do przykładów użycia z opisami; aktualną pomoc można pobrać poleceniem Update-Help. Get-Command wyszukuje polecenia i podaje informacje o nich, ale nie ma parametru -Examples. Wywołanie Get-Help -Name Examples szuka tematu pomocy o nazwie Examples, a nie przykładów dla Get-ChildItem.

Dlaczego tak

timedatectl set-timezone zmienia strefę czasową systemu, ustawiając dowiązanie /etc/localtime do pliku strefy, więc zmiana obowiązuje dla wszystkich użytkowników i po ponownym uruchomieniu. export TZ zmienia strefę tylko w bieżącej powłoce i jej procesach potomnych. date -s ustawia datę i godzinę, a hwclock --systohc zapisuje czas systemowy do zegara sprzętowego.

Dlaczego tak

Znak ^M to powrót karetki (CR) z windowsowego końca wiersza CRLF — system szuka interpretera o nazwie „/bin/bash\r”, który nie istnieje. Należy zamienić końce wierszy na uniksowe LF, np. poleceniem dos2unix kopia.sh lub w edytorze. Prawo wykonania plik już ma, a sudo nie zmieni treści pierwszego wiersza.

Dlaczego tak

Wiersz rozpoczynający się od #! (shebang) wskazuje systemowi program, który ma wykonać skrypt; /usr/bin/env python3 wyszukuje interpreter python3 w katalogach zmiennej PATH. Zapis #!/bin/bash python3 przekaże plik do powłoki bash, która nie rozumie składni Pythona. Zwykły komentarz # python3 jest ignorowany przy uruchamianiu, a #include to dyrektywa języka C.

Dlaczego tak

Zmienna środowiskowa PATH zawiera listę katalogów rozdzielonych dwukropkami; zapis $PATH:/opt/narzedzia rozwija dotychczasową wartość i dopisuje nowy katalog, a export udostępnia zmienną procesom potomnym. Przypisanie samego /opt/narzedzia usunie standardowe katalogi, np. /usr/bin, i przestaną działać podstawowe polecenia. Znak $ przed nazwą zmiennej po lewej stronie przypisania jest błędem, a średnik jest separatorem ścieżek w Windows, nie w Linux.

Dlaczego tak

Zmienna $a została zadeklarowana z typem [int], więc tekst „5” zamienia się na liczbę 5, a $b pozostaje ciągiem znaków. W PowerShell typ wyniku dodawania określa lewy argument: $a + $b to dodawanie liczb, czyli 10, a $b + $a to łączenie tekstów, czyli „55”. Odpowiedź 10 i 10 zakłada, że typ wynika z deklaracji którejkolwiek zmiennej.

Dlaczego tak

Blok param definiuje parametry skryptu z wartościami domyślnymi; przy wywołaniu z nazwanym parametrem -Dni 3 zmienna $Dni otrzymuje 3, a $Plik zachowuje wartość domyślną log.txt. Wynik 3 7 powstałby, gdyby podać wartość pozycyjnie, bez nazwy parametru — trafiłaby wtedy do pierwszego parametru $Plik. Wynik log.txt 7 pomija przekazany argument.

Dlaczego tak

Operator -eq porównuje ciągi znaków bez rozróżniania wielkości liter, więc „Admin” -eq „admin” daje prawdę i skrypt wypisuje A. Po spełnieniu pierwszego warunku gałęzie elseif i else są pomijane, dlatego B nie zostanie wypisane, mimo że warunek -ceq (porównanie z rozróżnianiem wielkości liter) też byłby prawdziwy. Odpowiedź B wynika z założenia, że -eq rozróżnia wielkość liter jak operator == w wielu językach.

Dlaczego tak

Instrukcja switch w PowerShell sprawdza wszystkie warunki po kolei i wykonuje każdy pasujący blok, chyba że użyje się break: 5 jest większe od 3, więc wypisane zostanie duza, a potem warunek 5 także jest spełniony i pojawi się piec. Blok default wykonuje się tylko wtedy, gdy żaden warunek nie pasuje. Odpowiedź „tylko duza” zakłada działanie jak w języku C# z break po każdym przypadku.

Dlaczego tak

Pętla for przechodzi kolejno po elementach listy, a wzorzec /etc/*.conf rozwija się do listy pasujących plików, więc dla każdego z nich zmienna f przyjmie jego ścieżkę i cp utworzy kopię .bak. Instrukcja if wykona się co najwyżej raz, a zmienna f nie ma w niej wartości. Pętle while i until z testem nazwy pliku nie przechodzą po liście plików i przy takim warunku działałyby bez końca lub wcale.

Dlaczego tak

Przed pierwszym obrotem i = 1, po kolejnych obrotach przyjmuje wartości 3, 9 i 27, a licznik n rośnie do 3. Po trzecim obrocie warunek 27 < 20 jest fałszywy, więc pętla kończy się i skrypt wypisuje 3 27. Wynik 3 9 powstaje, gdy wypisze się wartość i sprzed ostatniego mnożenia, a 2 9 — gdy uzna się, że pętla kończy się po osiągnięciu 9.

Dlaczego tak

Operator / w PowerShell nie wykonuje dzielenia całkowitego, więc 5 / 2 daje 2.5, a w ciągu w cudzysłowie liczba jest zapisywana z kropką dziesiętną. Rzutowanie [int] zaokrągla do najbliższej liczby całkowitej, a wartości połówkowe — do liczby parzystej (zaokrąglenie bankierskie), dlatego 2.5 staje się 2, a nie 3. [math]::Floor zawsze zaokrągla w dół, co również daje 2.

Dlaczego tak

Stop-Process kończy procesy wskazane nazwą lub identyfikatorem, a podanie -Name notepad zatrzyma wszystkie procesy o tej nazwie; odpowiednikiem w cmd jest taskkill /IM notepad.exe. Stop-Service zatrzymuje usługi systemowe, a Notatnik jest zwykłą aplikacją, a nie usługą. Get-Process tylko wyświetla procesy, a Remove-Item usuwa pliki i katalogi.

Dlaczego tak

Polecenie find domyślnie przeszukuje rekurencyjnie wskazany katalog i jego podkatalogi; -name "*.log" wybiera pliki o rozszerzeniu .log, -mtime +30 — zmodyfikowane ponad 30 dni temu, a -delete je usuwa. Warunek -mtime -30 oznaczałby pliki zmienione w ciągu ostatnich 30 dni. Bez akcji -delete find tylko wypisałby znalezione ścieżki.

Dlaczego tak

Operator >> dopisuje wiersz na końcu pliku, a > tworzy plik od nowa i nadpisuje jego zawartość. Po pętli plik ma 4 wiersze (start, pn, wt, sr), ale ostatnie polecenie echo z operatorem > zastępuje je jednym wierszem „koniec”, więc wc -l wypisze 1. Wynik 5 powstaje, gdy ostatni operator > potraktuje się jak dopisanie.

Dlaczego tak

Internet komórkowy wymaga poprawnie ustawionego punktu dostępu (APN), który określa bramę operatora do transmisji danych; jeśli telefon nie pobrał go automatycznie, wpisuje się nazwę APN z instrukcji operatora w ustawieniach sieci komórkowej. Działające połączenia głosowe dowodzą, że karta jest zarejestrowana w sieci. Ustawienia Wi-Fi i hotspotu nie dotyczą transmisji danych przez sieć komórkową.

Dlaczego tak

Poziom poprawek zabezpieczeń oznacza datę biuletynu, którego luki zostały w urządzeniu usunięte; skoro od ponad trzech lat nie pojawiła się nowsza aktualizacja, producent zakończył wsparcie, a luki ujawnione później pozostają otwarte. Komunikat „System jest aktualny” oznacza tylko brak nowych pakietów od producenta. Sklep Play aktualizuje aplikacje i niektóre moduły systemu, ale nie zastępuje pełnych poprawek zabezpieczeń.

Dlaczego tak

Android wymaga ustawienia zapasowej blokady ekranu — kodu PIN, wzoru lub hasła — zanim pozwoli dodać odcisk palca, bo zapasowa metoda jest potrzebna np. po ponownym uruchomieniu lub gdy czytnik nie rozpozna palca. Konto Google i funkcja Znajdź urządzenie są przydatne, ale nie warunkują rejestracji odcisku. Rozpoznawanie twarzy jest alternatywną metodą, a debugowanie USB nie ma związku z blokadą ekranu.

Dlaczego tak

Polecenie adb install przesyła pakiet APK do telefonu i od razu go instaluje. adb push jedynie kopiuje plik do wskazanego katalogu w pamięci telefonu, nie instalując aplikacji, a adb pull kopiuje plik z telefonu na komputer. fastboot flash zapisuje obrazy partycji systemowych w trybie bootloadera i nie służy do instalowania aplikacji.