Test INF.02 — zestaw 6

Dlaczego tak

Miesięcznie drukarka wykonuje 2500 · 20 = 50 000 stron, więc 200 000 stron zostanie osiągnięte po 200 000 / 50 000 = 4 miesiącach. Wynik 8 miesięcy otrzymuje się, gdy przyjmie się o połowę mniejszy nakład miesięczny (np. 10 dni pracy), a 2 miesiące — gdy nakład zostanie podwojony. Wynik 80 z dzielenia 200 000 przez 2500 to liczba dni roboczych, a nie tygodni, i odpowiada właśnie 4 miesiącom. Harmonogram konserwacji ustala się według licznika stron, a nie według upływu czasu.

Dlaczego tak

W druku termotransferowym głowica podgrzewa taśmę barwiącą (ribbon), a barwnik woskowy lub żywiczny przenosi się na etykietę, dzięki czemu wydruk jest trwały. Papier termoczuły zużywa drukarka termiczna bezpośrednia, która w ogóle nie ma taśmy — to najczęściej mylone urządzenie. Toner i atrament dotyczą drukarek laserowych i atramentowych.

Dlaczego tak

Koszt strony to cena podzielona przez wydajność: 200 / 6000 ≈ 3,33 gr, 300 / 8000 = 3,75 gr, 120 / 3000 = 4 gr i 90 / 2000 = 4,5 gr. Najtańszy w eksploatacji jest więc toner za 200 zł, choć nie jest ani najtańszy w zakupie, ani najbardziej wydajny. Wybór tonera o największej wydajności (8000 stron) jest kuszący, ale jego koszt strony jest wyższy.

Dlaczego tak

Utrwalacz pracuje w temperaturze około 180–200 °C i jest zasilany napięciem sieciowym, więc przed jego wymianą trzeba wyłączyć drukarkę, odłączyć przewód zasilający i odczekać, aż elementy ostygną. Tryb uśpienia nie odłącza zasilania i nie gwarantuje, że wałki zdążyły wystygnąć, dlatego grozi poparzeniem i porażeniem. Wymiana przy włączonym urządzeniu jest niedopuszczalna niezależnie od wyjęcia tonera.

Dlaczego tak

SNMP pozwala stacji zarządzającej odpytywać agenta w drukarce o wartości z bazy MIB, w tym o poziom materiałów eksploatacyjnych, liczniki stron i stany błędów. SMTP służy do wysyłania poczty elektronicznej — drukarka może nim wysłać powiadomienie, ale program nie odczyta przez niego liczników. TFTP przesyła pliki, np. firmware, a DHCP przydziela adresy IP.

Dlaczego tak

Do progu wymiany zestawu konserwacyjnego zostało 100 000 − 98 500 = 1500 stron, czyli przy 1000 stronach dziennie około półtora dnia pracy. Toner wystarczy na około 6000 stron, czyli na sześć dni, więc jego wymiana jest mniej pilna. Odłożenie obu czynności o tydzień oznaczałoby pracę zestawu po przekroczeniu żywotności, a odwrócenie kolejności pomija liczniki odczytane z raportu.

Dlaczego tak

Płyn nanosi się na miękką ściereczkę, a nie bezpośrednio na szybę, i używa środka bez amoniaku ani rozpuszczalników, przy wyłączonym urządzeniu. Płyn rozpylony na szybę wnika pod jej krawędź do wnętrza skanera i osadza się na elementach optycznych. Aceton może uszkodzić powłoki i plastikową ramkę, a suchy ręcznik papierowy rysuje szybę i zostawia włókna.

Dlaczego tak

Opaska wyrównuje potencjał ciała technika i obudowy, odprowadzając ładunki statyczne przez rezystor (zwykle 1 MΩ), dzięki czemu wyładowanie ESD nie uszkodzi układów scalonych. Nie chroni przed porażeniem napięciem sieciowym — przeciwnie, dlatego pracuje się przy odłączonym zasilaniu, a rezystor w przewodzie ogranicza prąd. Opaska nie jest przyrządem pomiarowym ani osłoną termiczną.

Dlaczego tak

Zasilacz ATX dostarcza napięcia stałe, więc multimetr ustawia się na zakres DC i mierzy między przewodem danego napięcia a masą (przewód czarny). Ustawienie na pomiar AC daje błędny lub zerowy odczyt, bo przyrząd mierzy wtedy składową przemienną. Karta POST pokazuje kody procedury startowej płyty głównej i nie mierzy napięć, a tester okablowania sprawdza tylko ciągłość żył.

Dlaczego tak

Karta diagnostyczna POST odczytuje kody wysyłane przez firmware płyty głównej na port diagnostyczny i wyświetla ostatni z nich, co pozwala odczytać z dokumentacji etap, na którym start się zatrzymał (np. inicjalizacja pamięci). Tester zasilaczy wykaże tylko, czy napięcia są poprawne, a skoro wentylatory działają, zasilanie jest obecne. Pirometr mierzy temperaturę, a miernik mocy optycznej służy do światłowodów.

Dlaczego tak

Polecenie mdsched.exe uruchamia Diagnostykę pamięci systemu Windows, która po ponownym uruchomieniu komputera testuje moduły RAM, zanim załaduje się system. CHKDSK sprawdza system plików i powierzchnię dysku, a SFC weryfikuje i naprawia chronione pliki systemowe — oba są często mylone z testem pamięci, bo również diagnozują przyczyny awarii. Program dfrgui.exe służy do optymalizacji (defragmentacji) dysków.

Dlaczego tak

Obraz partycji zapisuje jej całą zawartość sektor po sektorze lub plik po pliku wraz z danymi rozruchowymi, więc po przywróceniu na nowy dysk system uruchamia się z programami i ustawieniami. Kopia folderu Dokumenty i synchronizacja Pulpitu obejmują tylko dane użytkownika, a nie zainstalowane aplikacje i pliki systemowe. Eksport rejestru zapisuje ustawienia, ale bez plików programów i systemu nic nie odtworzy.

Dlaczego tak

Program rsync porównuje pliki źródłowe i docelowe i przesyła tylko różnice, a jako transport może wykorzystać SSH, dlatego dobrze nadaje się do cyklicznych kopii. Polecenie scp również kopiuje przez SSH, ale za każdym razem przesyła całe pliki, co przy dużym katalogu trwa znacznie dłużej. Program dd kopiuje surowe bloki urządzenia, a fsck sprawdza spójność systemu plików.

Dlaczego tak

450 GB to 450 000 MB, a 450 000 MB / 150 MB/s = 3000 s, czyli 50 minut. Wynik 6 godzin 40 minut wychodzi, gdy pomyli się megabajty z megabitami i przyjmie 150 Mb/s, czyli 18,75 MB/s. Wynik 30 minut powstaje z błędnego odczytania 3000 s jako 30 minut, a 5 minut — z pominięcia jednego rzędu wielkości przy zamianie gigabajtów na megabajty.

Dlaczego tak

Funkcja SHA-256 dla identycznej zawartości zawsze daje ten sam skrót, więc inna wartość oznacza, że choć jeden bit pliku się zmienił — wskutek uszkodzenia nośnika lub ingerencji. Suma nie zależy od czasu ani od metadanych systemu plików, takich jak data modyfikacji, bo liczy się ją tylko z zawartości. Długość skrótu jest zawsze taka sama, dlatego nic nie mówi o poprawności archiwum.

Dlaczego tak

Historia plików okresowo kopiuje pliki z bibliotek na inny nośnik, a jej kopie są dostępne we właściwościach pliku (Poprzednie wersje) lub w oknie Historii plików, skąd można przywrócić wybraną wersję. Nadpisany plik nie trafia do Kosza, bo nie został usunięty. Przywracanie systemu cofa pliki systemowe, sterowniki i rejestr, ale nie przywraca dokumentów użytkownika.

Dlaczego tak

Zasada 3-2-1 wymaga trzech kopii danych, na co najmniej dwóch rodzajach nośników, z czego jedna musi być poza siedzibą, aby pożar lub kradzież nie zniszczyły wszystkiego naraz. Drugi dysk w tej samej szafie zwiększa liczbę kopii, ale nie chroni przed zdarzeniem obejmującym całe pomieszczenie. RAID 1 nie jest kopią bezpieczeństwa, bo powiela także skasowanie lub zaszyfrowanie danych przez ransomware.

Dlaczego tak

200 GB to 200 · 8 = 1600 Gb, czyli 1 600 000 Mb, a 1 600 000 Mb / 50 Mb/s = 32 000 s, co daje około 8 godzin 53 minut. Wynik około 1 godziny 7 minut powstaje, gdy pominie się zamianę bajtów na bity i podzieli 200 000 MB przez 50. Z tego powodu pierwszą pełną kopię do chmury często wysyła się poza godzinami pracy albo na dostarczonym fizycznie nośniku.

Dlaczego tak

50 TB / 12 TB ≈ 4,17, więc czterech taśm nie wystarczy i potrzebna jest piąta, częściowo zapełniona. Wynik 2 powstaje, gdy przyjmie się pojemność skompresowaną 30 TB podawaną przez producenta przy kompresji 2,5:1, a polecenie wyraźnie wyklucza kompresję. Wynik 4 to zaokrąglenie w dół, które zostawiłoby część danych bez kopii.

Dlaczego tak

Kopia różnicowa zawiera wszystkie zmiany od ostatniej kopii pełnej, więc czwartkowa obejmuje zmiany z poniedziałku, wtorku, środy i czwartku — wystarczy ją nałożyć na niedzielną kopię pełną. Przywracanie wszystkich różnicowych po kolei byłoby konieczne przy kopiach przyrostowych, które zapisują tylko zmiany od poprzedniej kopii dowolnego typu. Sama kopia różnicowa bez pełnej nie zawiera plików niezmienionych od niedzieli.

Dlaczego tak

RAID 6 zapisuje dwie niezależne informacje parzystości rozłożone na wszystkie dyski, dlatego macierz przetrwa awarię dowolnych dwóch z nich. RAID 5 ma jedną parzystość i toleruje utratę tylko jednego dysku. RAID 1+0 przeżyje awarię dwóch dysków tylko wtedy, gdy należą do różnych par lustrzanych, a więc nie dowolnych, natomiast RAID 0 nie ma żadnej nadmiarowości.

Dlaczego tak

W RAID 5 każdy dysk jest wykorzystywany do pojemności najmniejszego z nich, a jeden dysk z tej puli przypada na parzystość, więc pojemność wynosi (4 − 1) · 2 TB = 6 TB. Wynik 10 TB otrzymuje się, odejmując jeden dysk 4 TB od sumy 14 TB, czyli pomijając ograniczenie przez najmniejszy dysk. Dlatego macierze buduje się z dysków o jednakowej pojemności.

Dlaczego tak

Bez pracującego wentylatora temperatura procesora szybko rośnie, a po przekroczeniu progu płyta główna wyłącza komputer, by chronić układ; po ostygnięciu można go znów uruchomić. Rozładowana bateria CMOS powoduje utratę daty i ustawień, ale nie wyłącza pracującego komputera. Uszkodzone sektory czy złośliwe oprogramowanie dawałyby inne objawy, a niedziałający wentylator bezpośrednio wskazuje na problem z chłodzeniem.

Dlaczego tak

Testowanie pojedynczo każdego modułu w tym samym gnieździe izoluje usterkę: błędy wystąpią tylko z modułem uszkodzonym, a ten sam slot wyklucza wpływ różnych gniazd. Zamiana gniazd przy obu modułach naraz nadal daje błędy i nie wskazuje winnego. Zmiana napięcia może ukryć objawy lub uszkodzić pamięć, a test w działającym systemie nie obejmuje zajętych przez system obszarów.

Dlaczego tak

Zespół utrwalający stapia toner i wciska go w papier temperaturą i naciskiem, więc gdy grzałka lub wałek nie działa poprawnie, proszek leży luźno na kartce i się rozmazuje. Uszkodzony bęben daje powtarzające się w stałych odstępach plamy lub pasy, ale toner jest wtedy utrwalony. Rolka pobierająca powoduje zacięcia i pobieranie kilku kartek, a usterka lasera — puste lub wyblakłe obszary wydruku.

Dlaczego tak

Ustawienia CMOS i zegar czasu rzeczywistego są podtrzymywane przez baterię CR2032, a jej rozładowanie powoduje utratę konfiguracji po odłączeniu zasilania, więc należy ją wymienić. Zworka Clear CMOS służy do jednorazowego wyczyszczenia ustawień i pozostawiona w tej pozycji spowodowałaby ich kasowanie przy każdym starcie. Aktualizacja UEFI i mocniejszy zasilacz nie wpływają na podtrzymanie pamięci CMOS.

Dlaczego tak

Pasta ma wypełniać tylko mikroskopijne nierówności między powierzchniami, dlatego starą, wyschniętą usuwa się alkoholem izopropylowym, a nową nakłada cienko. Gruba warstwa pogarsza odprowadzanie ciepła, bo pasta przewodzi gorzej niż metal, a nadmiar wypływa na gniazdo i elementy płyty. Klej termoprzewodzący trwale łączy radiator z procesorem i utrudnia późniejszy serwis.

Dlaczego tak

Na dysku HDD usunięcie oznacza tylko obszar jako wolny, więc dopóki nic go nie nadpisze, dane da się odzyskać. Na dysku SSD system przekazuje polecenie TRIM, a kontroler czyści zwolnione bloki, by przygotować je do zapisu, przez co odzyskanie jest zwykle niemożliwe. Założenie, że oba dyski zachowują się jak HDD, pomija działanie TRIM, a usunięcie z pominięciem Kosza nie nadpisuje danych zerami.

Dlaczego tak

PhotoRec pomija system plików i przeszukuje sektory nośnika w poszukiwaniu nagłówków znanych formatów (np. JPEG, RAW), dlatego odzyskuje dane także po sformatowaniu. CHKDSK naprawia strukturę systemu plików i może nawet utrwalić utratę danych, nie odtwarza też usuniętych zdjęć. CrystalDiskInfo odczytuje parametry S.M.A.R.T., a defragmentacja przenosi dane i może nadpisać obszary z usuniętymi plikami.

Dlaczego tak

Dysk w stanie degradacji może ulec całkowitej awarii w każdej chwili, dlatego najpierw wykonuje się jego obraz narzędziem odpornym na błędy odczytu, a wszystkie próby odzyskania prowadzi się na kopii. CHKDSK /r intensywnie odczytuje i zapisuje całą powierzchnię, co przyspiesza zużycie uszkodzonego dysku i może zmienić strukturę danych. Defragmentacja i formatowanie zapisują na dysku i mogą nadpisać odzyskiwane dane.

Dlaczego tak

Opcja -x wypakowuje archiwum, -z obsługuje kompresję gzip, -f wskazuje plik archiwum, a -C zmienia katalog docelowy, do którego trafią pliki. Opcja -c tworzy nowe archiwum, więc polecenie z -czf nadpisałoby plik kopii, zamiast go odtworzyć. Opcja -t jedynie wyświetla listę zawartości, a zamiana argumentów każe programowi czytać katalog jako archiwum.

Dlaczego tak

Specyfikacja naprawy dokumentuje, co zgłoszono, co ustalono, jakie czynności wykonano i jakie części wymieniono (z oznaczeniami lub numerami seryjnymi), a także koszt i warunki gwarancji na naprawę. Hasła użytkownika i spis jego plików nie należą do dokumentacji serwisowej, a ich zapisywanie narusza ochronę danych osobowych. Sama kwota nie pozwala sprawdzić zakresu naprawy, a lista narzędzi nie interesuje klienta.

Dlaczego tak

Miękkie podłoże zasłania otwory wlotowe w spodzie obudowy, przez co powietrze nie dopływa do radiatora i laptop znów się przegrzewa — to typowa przyczyna nawrotu usterki. Plan Najwyższa wydajność zwiększa pobór mocy i ilość wydzielanego ciepła. Zaklejenie otworów całkowicie zablokuje chłodzenie, a wymuszone wyłączanie przyciskiem grozi utratą danych i uszkodzeniem systemu plików.

Dlaczego tak

W warstwie łącza danych dane są opakowywane w ramki, które mają nagłówek z adresami MAC i pole sumy kontrolnej FCS. Pakiet to jednostka warstwy sieciowej (z adresami IP), a segment — warstwy transportowej protokołu TCP. Pomylenie ramki z pakietem jest częste, bo w mowie potocznej „pakietem” nazywa się każdą porcję danych w sieci.

Dlaczego tak

Warstwa transportowa zapewnia komunikację między procesami w hostach i adresuje je numerami portów; w TCP/IP działają w niej TCP (połączeniowy, z potwierdzeniami) oraz UDP (bezpołączeniowy). IP i ICMP należą do warstwy internetowej, która zajmuje się adresowaniem i trasowaniem pakietów. HTTP i DNS to protokoły warstwy aplikacji, a Ethernet i ARP działają na styku z warstwą dostępu do sieci.

Dlaczego tak

Typowe zapytania DNS są krótkie, dlatego wysyła się je protokołem UDP na port 53, bez nawiązywania połączenia; TCP 53 używany jest m.in. przy transferze stref i dużych odpowiedziach. Port UDP 67 należy do serwera DHCP, z którym łatwo pomylić DNS, bo oba są usługami infrastruktury sieci. TCP 80 to HTTP, a TCP 25 — SMTP.

Dlaczego tak

Każdy komputer ma osobny kabel do centralnego urządzenia, więc topologia fizyczna to gwiazda. Hub nie analizuje adresów i powtarza sygnał do wszystkich portów, przez co wszystkie stacje współdzielą jedno medium i jedną domenę kolizyjną — logicznie działa to jak magistrala. Odpowiedź odwrotna myli sposób okablowania ze sposobem przekazywania danych, a pierścień logiczny występował w sieciach Token Ring.

Dlaczego tak

W siatce pełnej każdy z n węzłów łączy się z każdym, a liczba łączy wynosi n(n − 1)/2, czyli dla pięciu węzłów 5 · 4 / 2 = 10. Wynik 20 powstaje po pominięciu dzielenia przez 2, czyli policzeniu każdego łącza dwukrotnie. Pierścień też przetrwa jedną awarię, ale węzły nie są w nim połączone bezpośrednio każdy z każdym, a w gwieździe awaria węzła centralnego odcina całą sieć.

Dlaczego tak

Panel krosowy (patch panel) zakańcza okablowanie poziome: z tyłu żyły kabli instalacyjnych wciska się w złącza IDC, a z przodu dostępne są gniazda RJ45, z których kable krosowe prowadzi się do urządzeń aktywnych. Przełącznik również ma gniazda RJ45, ale nie ma złączy IDC i jest elementem aktywnym. Organizer tylko porządkuje przebieg kabli, a PDU rozprowadza zasilanie w szafie.

Dlaczego tak

Elementy aktywne przetwarzają lub wzmacniają sygnał i wymagają zasilania: przełącznik, ruter, punkt dostępowy, karta sieciowa. Panel krosowy, gniazdo RJ45, kabel krosowy i szafa rack są elementami pasywnymi, które jedynie przenoszą sygnał lub stanowią infrastrukturę montażową. Każdy z błędnych zestawów zawiera choć jeden taki element obok urządzeń aktywnych.