Uczestniczy w rozmowie w typowych sytuacjach związanych z realizacją zadań zawodowych – reaguje w języku obcym nowożytnym w sposób zrozumiały, adekwatnie do sytuacji komunikacyjnej, ustnie lub w formie prostego tekstu: a) reaguje ustnie (np. podczas rozmowy z innym pracownikiem, klientem, kontrahentem, w tym podczas rozmowy telefonicznej) w typowych sytuacjach związanych z wykonywaniem czynności zawodowych b) reaguje w formie prostego tekstu pisanego (np. wiadomość, formularz, e-mail, dokument związany z wykonywanym zawodem) w typowych sytuacjach związanych z wykonywaniem czynności zawodowych

Dlaczego tak

Profesjonalne rozpoczęcie rozmowy telefonicznej zawiera powitanie, nazwę firmy lub działu, imię osoby odbierającej (Anna speaking) i propozycję pomocy (How can I help?). Pytanie „who are you” brzmi po angielsku niegrzecznie — uprzejmie pyta się „May I have your name, please?”. Pozostałe warianty są zbyt obcesowe lub od razu zbywają rozmówcę.

Dlaczego tak

Treść komunikatu po kliknięciu Log in od razu zawęża przyczynę: inny komunikat dotyczy błędnego hasła, inny zablokowanego konta, a jeszcze inny błędu serwera. Pytanie o staż klienta lub o to, czy logował się kiedykolwiek wcześniej, nie mówi nic o tym problemie. Propozycja budowy nowego panelu nie służy uzyskaniu informacji.

Dlaczego tak

Uprzejmy sprzeciw składa się z docenienia zdania rozmówcy (I see your point) i kontrargumentu wprowadzonego przez but — tu niedopasowania szablonu do identyfikacji wizualnej klienta. Zwrot „I couldn’t agree more” może mylić przeczeniem, ale oznacza pełną zgodę („bardziej się nie da zgodzić”). Pozostałe odpowiedzi również wyrażają aprobatę.

Dlaczego tak

Kompromis oznacza, że obie strony coś zyskują i z czegoś rezygnują: klient dostaje działającą stronę w dwa tygodnie, a zespół ma czas na resztę. Forma „We could…” brzmi jak propozycja, a nie żądanie. Odmowa jakichkolwiek zmian i odesłanie do innej firmy to zerwanie negocjacji, a przyjęcie nierealnego terminu jest ustępstwem, którego nie da się dotrzymać.

Dlaczego tak

Konstrukcja „Why don’t we + bezokolicznik” jest typowym sposobem składania propozycji (podobnie jak „Let’s…” czy „How about…”). Mimo formy pytającej nie pyta o przyczynę, tylko zachęca do działania. Pozostałe zdania informują o fakcie z przeszłości lub o stanie obecnym albo pytają, czy coś zostało zrobione, ale niczego nie proponują.

Dlaczego tak

Uprzejmą prośbę buduje się formą pytającą z czasownikiem modalnym could i słowem please. Tryb rozkazujący „Send me…”, konstrukcja „You must…” oraz „I want… now” brzmią w angielskim jak polecenie lub żądanie, co wobec klienta jest niestosowne. Forma „You must” bywa najbardziej myląca, bo w polskim „musi pan” w kontekście procedury brzmi neutralnie.