Test INF.03 — zestaw 4

Dlaczego tak

Atrybut for etykiety wiąże ją z polem o takim samym id — tu etykieta wskazuje „email”, a pole ma id „mail”, więc powiązania nie ma i czytnik ekranu nie poda nazwy pola. Zgodność z atrybutem name nie wystarcza, bo name służy do wysyłania danych, a nie do łączenia etykiety z polem — to najczęstsza pomyłka. Placeholder nie zastępuje etykiety, a położenie etykiety nie ma znaczenia.

Dlaczego tak

Safari korzysta z silnika WebKit, a Chrome z silnika Blink, więc różnice w renderowaniu CSS da się wiarygodnie sprawdzić tylko w tej samej przeglądarce — na urządzeniu, w symulatorze lub w usłudze udostępniającej rzeczywiste przeglądarki. Zmiana identyfikatora user agent w Chrome zmienia jedynie to, za kogo przeglądarka się podaje, ale strona nadal jest renderowana silnikiem Blink. Poprawny kod HTML nie gwarantuje identycznego wyglądu w każdym silniku.

Dlaczego tak

Bez znacznika meta viewport przeglądarki mobilne renderują stronę na wirtualnym ekranie o szerokości ok. 980 px i pomniejszają wynik, więc warunek max-width: 600px nigdy nie jest spełniony. Ustawienie width=device-width sprawia, że szerokość widoku odpowiada szerokości urządzenia, a zapytania o media zaczynają działać. Kodowanie znaków, ikona i opis strony nie wpływają na szerokość widoku.

Dlaczego tak

Walidacja polega na porównaniu kodu dokumentu ze specyfikacją języka: walidator zgłasza niedozwolone elementy i atrybuty, błędne zagnieżdżenie, brakujące wymagane atrybuty czy zduplikowane identyfikatory. Szybkość ładowania mierzą narzędzia do audytu wydajności, np. Lighthouse, a pozycję w wynikach — narzędzia SEO. Walidator nie ocenia ortografii ani sensu treści.

Dlaczego tak

Usługa CSS Validation Service konsorcjum W3C sprawdza arkusze stylów: wykrywa błędy składni, nieznane właściwości i niepoprawne wartości. Nu Html Checker jest walidatorem dokumentów HTML, więc nie zgłosi np. literówki w nazwie właściwości w osobnym pliku .css — stąd częsta pomyłka. WAVE ocenia dostępność, a PageSpeed Insights — wydajność ładowania strony.

Dlaczego tak

Dziećmi elementu ul mogą być tylko elementy li (oraz elementy skryptowe), więc akapit p bezpośrednio w liście jest błędem — odnośnik „Kontakt” powinien trafić do kolejnego li. Element img musi mieć atrybut alt (pusty dla grafik dekoracyjnych), inaczej walidator zgłasza błąd. Odnośniki w li i w p są dozwolone, img jest elementem pustym bez znacznika zamykającego, a ścieżka względna w src jest poprawna.

Dlaczego tak

Atrybut defer sprawia, że przeglądarka pobiera skrypt równolegle z analizą HTML, nie wstrzymując renderowania, i wykonuje go dopiero po przetworzeniu całego dokumentu — wtedy elementy strony już istnieją. Typ text/plain powoduje, że skrypt w ogóle się nie wykona. Znacznik link z rel="stylesheet" wczytuje arkusze CSS, a nie JavaScript, a charset nie zmienia momentu wykonania.

Dlaczego tak

Pozycjonowanie off-site obejmuje działania poza własną witryną, przede wszystkim pozyskiwanie wartościowych linków zwrotnych, które wyszukiwarki traktują jako sygnał wiarygodności. Tytuły i opisy, szybkość ładowania oraz mapa witryny to optymalizacja on-site — zmiany w samej stronie i jej plikach. Zgłoszenie mapy wyszukiwarce odbywa się poza stroną, ale dotyczy plików witryny, dlatego bywa mylnie zaliczane do off-site.

Dlaczego tak

Tekst alternatywny przekazuje treść obrazu czytnikom ekranu, a robotom wyszukiwarki pozwala zrozumieć, co obraz przedstawia; opisowe odnośniki informują zarówno użytkownika czytnika, jak i wyszukiwarkę, dokąd prowadzą. Ukryty tekst jest manipulacją karaną przez wyszukiwarki. Tekst w grafikach jest niedostępny dla obu, a meta keywords wyszukiwarki od dawna pomijają.

Dlaczego tak

Na hostingu współdzielonym konta wielu klientów działają na tym samym serwerze i dzielą jego procesor i pamięć, a oprogramowanie konfiguruje dostawca — klient zarządza swoimi plikami przez panel. VPS to wirtualna maszyna z gwarantowanymi zasobami i własnym systemem, w której klient ma zwykle uprawnienia administratora (root). Pierwsza odpowiedź odwraca te role, a hosting współdzielony zwykle obsługuje PHP i bazy danych.

Dlaczego tak

WordPress z WooCommerce wymaga PHP i bazy MySQL lub MariaDB, a sklep przyjmujący płatności musi działać przez HTTPS i mieć regularne kopie zapasowe zamówień — dobry hosting współdzielony spełnia to w rozsądnej cenie. Hosting stron statycznych nie uruchomi PHP. Serwer dedykowany z taką mocą jest dla małego sklepu przewymiarowany, a brak SSL i obce reklamy dyskwalifikują hosting sklepu.

Dlaczego tak

Transfer domeny do innego rejestratora wymaga kodu autoryzacyjnego (dla domen .pl — kodu AuthInfo), który potwierdza, że zlecenie składa abonent; nowy rejestrator po jego podaniu przejmuje obsługę domeny, a delegacja DNS może pozostać bez zmian. Hasło FTP i adres IP serwera dotyczą hostingu, a nie rejestracji domeny. Certyfikat SSL jest niezależny od rejestratora.

Dlaczego tak

Rekord A przypisuje nazwie domenowej adres IPv4, więc przeglądarka po zapytaniu DNS otrzyma 203.0.113.25 i połączy się z serwerem WWW. Rekord AAAA pełni tę samą funkcję, ale dla adresów IPv6 — dlatego bywa mylony z A. Rekord MX wskazuje serwer poczty (i zawiera nazwę hosta, a nie adres IP), a TXT przechowuje dowolny tekst, np. weryfikację domeny lub SPF.

Dlaczego tak

Najpierw potrzebne jest miejsce na serwerze i nazwa domeny, potem rekordy DNS kierujące domenę na hosting; dopiero na przygotowany serwer przesyła się pliki i importuje bazę danych, a na końcu sprawdza działanie witryny pod docelowym adresem. Nie da się przesłać plików przed wykupieniem hostingu ani testować na serwerze strony, której tam jeszcze nie ma. Rekordy DNS muszą wskazywać istniejący już serwer.

Dlaczego tak

SFTP (SSH File Transfer Protocol) działa w ramach połączenia SSH, domyślnie na porcie 22, więc login, hasło i przesyłane pliki są zaszyfrowane. Klasyczny FTP używa portu 21 i przesyła dane uwierzytelniające jawnym tekstem, który można podsłuchać — druga odpowiedź odwraca te cechy. Oba protokoły pozwalają wysyłać i pobierać pliki, a żaden nie pakuje ich do archiwów.

Dlaczego tak

WinSCP, podobnie jak FileZilla, jest klientem przesyłania plików obsługującym m.in. FTP i SFTP, z widokiem katalogu lokalnego i zdalnego oraz możliwością synchronizacji. XAMPP to pakiet lokalnego serwera WWW z PHP i bazą danych — przydatny do testów, ale niczego nie wysyła na zdalny serwer, dlatego bywa mylnie wybierany. phpMyAdmin służy do zarządzania bazą danych przez przeglądarkę, a GIMP do grafiki.

Dlaczego tak

Polecenie scp kopiuje pliki przez SSH, a przełącznik -r (rekursywnie) jest potrzebny do skopiowania katalogu z całą zawartością; cel zapisuje się jako użytkownik@host:ścieżka. Bez -r scp zgłosi, że strona nie jest zwykłym plikiem, i nic nie skopiuje. Polecenie cp działa tylko lokalnie — potraktuje cel jako ścieżkę na własnym dysku i zgłosi błąd, a ssh służy do zdalnej powłoki, nie do kopiowania katalogów.

Dlaczego tak

XAMPP to pakiet zawierający serwer Apache, interpreter PHP, serwer bazy danych MariaDB (zgodny z MySQL) i phpMyAdmin, uruchamiane z jednego panelu — dlatego nadaje się do szybkiego testowania stron PHP z bazą. Node.js uruchamia JavaScript po stronie serwera, ale nie zawiera PHP ani bazy danych. IIS bez PHP nie wykona skryptów, a FileZilla Server jest serwerem FTP.

Dlaczego tak

Systemy plików używane w Linuksie rozróżniają wielkość liter, więc Img/Logo.PNG i img/logo.png to dla serwera dwie różne ścieżki i żądanie kończy się błędem 404. Windows wielkości liter nie rozróżnia, dlatego lokalnie wszystko działało. Ścieżki względne działają na serwerze tak samo jak lokalnie, a atrybut alt tylko opisuje obraz — wyświetla się zamiast niego, gdy pliku brak.

Dlaczego tak

Strona wczytana przez HTTPS nie może pobierać aktywnych zasobów, takich jak skrypty, przez nieszyfrowane HTTP — przeglądarka blokuje je jako treści mieszane, dlatego menu nie działa. Wystarczy wskazać skrypt adresem https lub ścieżką względną. Zmiana arkusza na http dodałaby kolejny zablokowany zasób, rezygnacja z SSL obniża bezpieczeństwo, a async zmienia tylko moment wykonania skryptu.

Dlaczego tak

Atrybut to cecha opisująca encję — numer ISBN opisuje książkę, tak samo jak tytuł, i stanie się kolumną tabeli. Czytelnik i Książka to encje, czyli obiekty, o których zbieramy dane, a z nich powstaną tabele. Czasownik „wypożycza” nazywa związek między encjami, który w modelu relacyjnym realizuje się kluczem obcym lub osobną tabelą.

Dlaczego tak

DECIMAL(7,2) to typ stałoprzecinkowy: przechowuje 7 cyfr znaczących, z czego 2 po przecinku, więc 12345,67 mieści się w nim dokładnie. FLOAT i DOUBLE są zmiennoprzecinkowe i zapisują wartość w przybliżeniu binarnym — sumowanie wielu kwot daje wtedy różnice rzędu ułamków grosza. INT nie przechowa części ułamkowej.

Dlaczego tak

Kod pocztowy ma zawsze 6 znaków (5 cyfr i myślnik), a na nim nie wykonuje się obliczeń, więc właściwy jest typ znakowy o stałej długości CHAR(6). Zapis w INT lub DECIMAL zgubiłby wiodące zero (05-090 stałoby się liczbą 5090) i myślnik. Typ DATE służy do dat i odrzuciłby taką wartość.

Dlaczego tak

Wartości są atomowe, więc 1NF jest spełniona. Kolumna nazwa_przedmiotu zależy jednak tylko od id_przedmiotu, czyli od części złożonego klucza — to zależność częściowa, która łamie 2NF. Skoro 2NF nie jest spełniona, nie są spełnione także 3NF ani BCNF, ale pytanie dotyczy najniższej naruszonej postaci; poprawka polega na przeniesieniu nazwy przedmiotu do tabeli przedmioty.

Dlaczego tak

W modelu relacyjnym tabela jest zbiorem wierszy, a zbiór nie ma kolejności — porządek wyniku określa wyłącznie ORDER BY. Bez niej SZBD zwraca wiersze w kolejności wynikającej z fizycznego zapisu i wybranego planu wykonania. Często wygląda to jak porządek według klucza głównego, ale po usunięciach, zmianie indeksu czy w innym silniku kolejność może się zmienić, więc nie wolno na niej polegać.

Dlaczego tak

W notacji Crow’s Foot kółko oznacza minimum zero (udział opcjonalny), a rozwidlenie w kształcie kurzej łapki oznacza maksimum „wiele”. Razem dają liczebność 0..N, czyli klient może nie mieć żadnego zamówienia albo mieć ich dowolnie wiele. Kreska pionowa zamiast kółka oznaczałaby minimum jeden — wtedy poprawna byłaby odpowiedź „jedno lub wiele”.

Dlaczego tak

W notacji Chena atrybuty rysuje się jako elipsy, a atrybut wielowartościowy wyróżnia podwójny obrys elipsy. Elipsa z podkreśloną nazwą to atrybut kluczowy, prostokąt o podwójnym obrysie to encja słaba, a romb oznacza związek. Przy przejściu do modelu relacyjnego atrybut wielowartościowy zamienia się w osobną tabelę telefonów.

Dlaczego tak

Każda encja daje własną tabelę (studenci, kursy), a związku wiele-do-wielu nie da się zapisać jednym kluczem obcym — potrzebna jest tabela pośrednia, np. zapisy(id_studenta, id_kursu). Razem powstają więc trzy tabele. Dwie tabele wystarczyłyby dla związku jeden-do-wielu, gdzie klucz obcy trafia do tabeli po stronie „wiele”.

Dlaczego tak

Data i godzina nie opisuje ani samego lekarza, ani samego pacjenta — istnieje dopiero wtedy, gdy konkretny lekarz przyjmuje konkretnego pacjenta, więc należy do związku Wizyta. Specjalizacja i nazwisko są cechami lekarza, a PESEL — cechą pacjenta. Umieszczenie daty wizyty w encji Pacjent pozwoliłoby zapisać tylko jedną wizytę na pacjenta.

Dlaczego tak

Minimum wynosi 0, bo klient może nie złożyć żadnego zamówienia, a maksimum jest nieograniczone, co zapisuje się gwiazdką lub literą N. Zapis 1..* wymuszałby co najmniej jedno zamówienie przy rejestracji klienta. Liczebność 1..1 dotyczy drugiej strony związku: każde zamówienie ma dokładnie jednego klienta.

Dlaczego tak

DATETIME przechowuje jednocześnie datę i czas w formacie RRRR-MM-DD GG:MM:SS. Typ DATE zapisałby tylko 2024-03-15 i godzina zostałaby utracona, a TIME — odwrotnie, tylko 14:30:05. YEAR przechowuje sam rok, więc nadaje się np. do roku produkcji, a nie do momentu złożenia zamówienia.

Dlaczego tak

Klucz główny musi być unikalny i niezmienny przez cały czas istnienia rekordu. Numer VIN jest nadawany pojazdowi przez producenta raz na zawsze i się nie powtarza. Numer rejestracyjny jest unikalny, ale może się zmienić przy przerejestrowaniu auta w innym powiecie, co wymagałoby zmiany klucza we wszystkich powiązanych tabelach. Marka, kolor i rok produkcji się powtarzają.

Dlaczego tak

SQLite jest biblioteką dołączaną do programu: aplikacja otwiera plik bazy bezpośrednio, bez łączenia się z serwerem przez sieć, dlatego używa się go w aplikacjach mobilnych i przeglądarkach. MariaDB, PostgreSQL i Microsoft SQL Server pracują w architekturze klient–serwer — działa proces serwera, z którym klienci łączą się, podając użytkownika i hasło.

Dlaczego tak

MariaDB powstała jako odgałęzienie MySQL, jest dostępna na licencji GPL i zachowuje zgodność protokołu oraz składni, więc rozszerzenia PHP mysqli i PDO_MySQL działają z nią bez zmian. SQL Server Express jest bezpłatny, ale to inny dialekt i inne sterowniki. Access to baza biurowa dla jednego stanowiska, a SQLite nie ma serwera obsługującego wielu użytkowników przez sieć.

Dlaczego tak

mysql_secure_installation (w MariaDB także pod nazwą mariadb-secure-installation) to skrypt uruchamiany zaraz po instalacji: pyta o zabezpieczenie konta root, usuwa anonimowe konta, blokuje zdalne logowanie roota i usuwa bazę test. mysqldump służy do tworzenia kopii zapasowych, mysqlcheck do sprawdzania i naprawy tabel, a mysqlimport do wczytywania danych z plików tekstowych.

Dlaczego tak

Parametr bind-address określa, na którym adresie IP serwer nasłuchuje; ustawiony na 127.0.0.1 pozwala tylko na połączenia lokalne, więc trzeba podać adres karty sieciowej lub 0.0.0.0. Dodatkowo konto użytkownika musi mieć host inny niż localhost, np. 'jan'@'192.168.1.%'. Parametr port zmienia numer portu (domyślnie 3306), a max_connections — limit jednoczesnych połączeń, nie ich źródło.

Dlaczego tak

Kopię zapasową (np. mysqldump --all-databases) wykonuje się przed aktualizacją, bo tylko ona pozwala wrócić do stanu sprzed zmiany, jeśli nowa wersja uszkodzi dane lub okaże się niezgodna. Dopiero potem aktualizuje się pakiet, a na końcu sprawdza logi serwera i działanie aplikacji. Kopia wykonana po aktualizacji zabezpiecza już stan po ewentualnej awarii.

Dlaczego tak

TRUNCATE TABLE opróżnia tabelę: usuwa wszystkie wiersze, ale definicja kolumn, indeksy i uprawnienia pozostają, a licznik AUTO_INCREMENT wraca do początku. Usunięcie tabeli wraz ze strukturą to DROP TABLE. Od DELETE FROM logi; różni się tym, że nie przyjmuje warunku WHERE i działa szybciej, bo nie usuwa wierszy pojedynczo.

Dlaczego tak

LEFT JOIN zwraca każdy wiersz lewej tabeli, nawet bez dopasowania. Klient 1 ma dwa zamówienia, więc daje 2 wiersze, klient 3 — jeden wiersz, a klient 2 bez zamówień pojawia się raz z wartością NULL w kolumnie z.id. Razem 4 wiersze. INNER JOIN pominąłby klienta 2 i zwrócił 3 wiersze, a 9 to iloczyn kartezjański bez warunku ON.

Dlaczego tak

Kolumna pominięta w liście kolumn polecenia INSERT otrzymuje wartość domyślną z klauzuli DEFAULT, więc miasto przyjmie wartość 'Kraków'. NULL trafi do kolumny telefon, która nie ma wartości domyślnej i dopuszcza NULL. Błędu nie będzie, bo jedyna kolumna NOT NULL bez wartości domyślnej — email — została podana, a id nada AUTO_INCREMENT.