Test ELM.02 — zestaw 23

Dlaczego tak

Skoro wzmocnienie jest prawidłowe, rezystory sprzężenia zwrotnego mają dobre wartości; pasmo wzmacniacza z ujemnym sprzężeniem ogranicza iloczyn wzmocnienia i pasma (GBW), więc dziesięciokrotnie węższe pasmo wskazuje na model o zbyt małym GBW, np. inny typ układu niż w dokumentacji. Sprawdzenie rezystorów jest odruchem, ale ich błąd zmieniłby przede wszystkim wzmocnienie. Brak węzła masy uniemożliwiłby symulację, a napięcie zasilania wpływa na zakres wyjściowy, a nie wprost na pasmo.

Dlaczego tak

Filtr pierwszego rzędu ma jeden biegun, więc powyżej częstotliwości granicznej jego wzmocnienie maleje o 20 dB na każdą dekadę częstotliwości, co odpowiada ok. 6 dB na oktawę. Odpowiedź 6 dB/dek wynika z pomylenia dekady z oktawą, czyli dziesięciokrotnej zmiany częstotliwości z dwukrotną. Nachylenie 40 dB/dek mają filtry drugiego rzędu, a 3 dB to spadek w samym punkcie częstotliwości granicznej.

Dlaczego tak

W jednym urządzeniu stosuje się wkręty o tym samym gwincie, ale różnej długości, a zbyt długi wkręt wkręcony w niewłaściwe miejsce może przebić płytę główną, ścieżkę lub matrycę. Odpowiedź o innym gwincie jest kusząca, ale właśnie dlatego, że gwint często jest jednakowy, wkręty łatwo pomylić bez oznaczenia miejsca. Segregacja nie wynika z przepisów BHP ani z przygotowania do recyklingu — wkręty wracają do urządzenia.

Dlaczego tak

Grot musi mieć temperaturę wyraźnie wyższą od temperatury topnienia lutu, bo oddaje ciepło do pola, wyprowadzenia i miedzi płytki; dla lutu SAC typowo ustawia się ok. 340–370 °C. Nastawa 230 °C jest kusząca, bo przekracza temperaturę topnienia, ale grot szybko ostygnie po zetknięciu z połączeniem i lut nie roztopi się w całości. Przy 180 °C lut się nie topi, a 500 °C niszczy grot i topnik oraz grozi oderwaniem pól od laminatu.

Dlaczego tak

O przydatności przekaźnika decyduje stan cewki i styków, dlatego mierzy się rezystancję cewki, porównując ją z kartą katalogową, i sprawdza, czy po podaniu napięcia styki pewnie przełączają, a ich rezystancja jest mała. Ocena samej obudowy wydaje się wystarczająca dla elementu mechanicznego, ale nie wykryje przerwy w cewce ani wypalonych styków. Mycie nie zastępuje sprawdzenia, a pojemność między stykami a cewką nie świadczy o sprawności.

Dlaczego tak

Czyste aluminium jest cennym surowcem wtórnym, który po przetopieniu można ponownie wykorzystać, więc radiatory po usunięciu elementów elektronicznych i pasty kieruje się do skupu złomu metali nieżelaznych. Zbiórka odpadów niebezpiecznych wydaje się ostrożniejszym wyborem, ale samo aluminium nie jest odpadem niebezpiecznym, a mieszanie go z takimi odpadami utrudnia odzysk. Wyrzucenie do odpadów zmieszanych marnuje surowiec, a radiatory nie mają związku z bateriami.

Dlaczego tak

W dawnych kondensatorach olejowych, np. w układach z silnikami i świetlówkami, jako dielektryk stosowano polichlorowane bifenyle — trwałe i toksyczne związki, które obecnie podlegają specjalnemu unieszkodliwianiu. Rtęć jest kusząca, bo kojarzy się ze starym sprzętem, ale występuje w świetlówkach, łącznikach i przekaźnikach rtęciowych, a nie w kondensatorach olejowych. Kadm zawierają akumulatory NiCd, a azbest bywał stosowany w izolacjach cieplnych.

Dlaczego tak

Ewidencję odpadów, w tym karty ewidencji i karty przekazania odpadów, prowadzi się elektronicznie w BDO — Bazie danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami, w której przedsiębiorca musi uzyskać wpis. CEIDG bywa mylona z BDO, bo w niej rejestruje się jednoosobową firmę, ale nie prowadzi się w niej ewidencji odpadów. KRS i REGON to rejestry podmiotów gospodarczych, a nie systemy gospodarki odpadami.

Dlaczego tak

Według norm symboli graficznych do planów instalacji okrąg z ukośnym krzyżem oznacza wypust lub oprawę oświetleniową. Gniazdo wtyczkowe rysuje się jako półokrąg z kreską, a wersję ze stykiem ochronnym uzupełnia dodatkowy znak, więc przy pobieżnym czytaniu planu oba symbole okrągłe łatwo pomylić. Łącznik oznacza się małym okręgiem z odchodzącym ukośnym ramieniem, a puszka ma odrębny symbol w miejscu rozgałęzienia przewodów.

Dlaczego tak

Druga cyfra kodu IP rośnie wraz z ochroną przed wodą: 1 — pionowo kapiące krople, 4 — bryzgi z dowolnego kierunku, 5 — strugi wody, 7 — krótkotrwałe zanurzenie. Zamiana miejscami cyfr 4 i 5 jest najczęstszym błędem, bo bryzgi i strugi wydają się podobnym narażeniem, choć struga z dyszy jest znacznie silniejsza. Odwrócona kolejność wynikałaby z błędnego przekonania, że mniejsza cyfra oznacza wyższą klasę.

Dlaczego tak

Metalowe regały odbijają i tłumią fale radiowe, więc rzeczywisty zasięg Wi-Fi może być znacznie mniejszy niż w katalogu; o wykonalności instalacji decyduje pomiar sygnału w docelowych miejscach kamer. Zasięg podany w instrukcji wydaje się wystarczającą informacją, ale dotyczy otwartej przestrzeni bez przeszkód. Kamery Wi-Fi nadal wymagają zasilania, ale samo sprawdzenie gniazd nie rozstrzyga o łączności.

Dlaczego tak

Przewody podtynkowe prowadzi się wyłącznie poziomo i pionowo w wyznaczonych strefach instalacyjnych, np. pod sufitem, nad podłogą i obok otworów drzwiowych, aby później przy wierceniu można było przewidzieć ich położenie. Prowadzenie ukośne wydaje się oszczędne, bo skraca przewód, ale grozi przewierceniem przewodu przez kolejnego wykonawcę. Wspólna bruzda z przewodami 230 V sprzyja zakłóceniom i jest niezgodna z zasadą rozdzielania instalacji.

Dlaczego tak

Najpierw montuje się maszt z anteną i układa przewody, potem łączy gniazda i rozgałęźnik, a na końcu ustawia antenę na nadajnik, mierząc sygnał, i sprawdza poziomy w każdym gnieździe. Pomiar w gniazdach przed zamontowaniem anteny nie ma sensu, bo nie ma jeszcze sygnału, a anteny nie da się ustawić z pomiarem, zanim zostanie zamontowana. Kolejność zaczynająca od gniazd jest częstym błędem, bo nie da się ich sprawdzić bez gotowego toru antenowego.

Dlaczego tak

Parametry skrętki, takie jak impedancja i tłumienie przesłuchów, zależą od geometrii skręconych par, a silny ucisk opaską deformuje izolację i zmienia odstępy między żyłami, przez co tor może nie spełnić wymagań kategorii. Utrata zasilania PoE wydaje się możliwa, ale ucisk nie przerywa żył, a pogarsza właściwości przy wysokich częstotliwościach. Wiązanie przewodów w korytach jest dopuszczalne, byle luźno, np. opaskami na rzep.

Dlaczego tak

Do instalacji stałej 230 V układanej pod tynkiem stosuje się przewód płaski YDYp, a dla obwodów siłowych i oświetleniowych z żyłami miedzianymi minimalny przekrój wynosi 1,5 mm²; trzy żyły to L, N i PE. Przekrój 1 mm² jest kuszący przy małym poborze prądu przez zasilacz, ale nie spełnia wymagania minimalnego przekroju dla takich obwodów. OMY to przewód mieszkaniowy do odbiorników ruchomych, a YTDY — przewód telekomunikacyjny do sygnałów, nie do zasilania 230 V.

Dlaczego tak

W układzie IT części czynne są izolowane od ziemi lub uziemione przez dużą impedancję, więc pierwsze zwarcie doziemne wywołuje bardzo mały prąd i nie musi powodować wyłączenia, a stan izolacji kontroluje urządzenie do stałej kontroli izolacji. W układzie TT punkt neutralny jest uziemiony bezpośrednio, a zwarcie doziemne musi wyłączyć zabezpieczenie, zwykle różnicowoprądowe, dlatego jest to częsta pomyłka. W układach TN zwarcie z przewodem ochronnym jest zwarciem metalicznym i wyłącza je zabezpieczenie nadprądowe.

Dlaczego tak

Wyłącznik typu A wykrywa prądy różnicowe sinusoidalne oraz pulsujące ze składową stałą, jakie powstają przy uszkodzeniach w obwodach z prostownikami, dlatego zaleca się go do obwodów z urządzeniami elektronicznymi. Typ AC jest najczęstszą pomyłką, bo jest najprostszy, ale reaguje tylko na prądy sinusoidalne i przy składowej stałej może nie zadziałać. Oznaczenie S dotyczy zwłoki czasowej (selektywności), a charakterystyka C — wyłączników nadprądowych, a nie typu wyłącznika różnicowoprądowego.

Dlaczego tak

Przewód ochronny łączy się jako pierwszy i odłącza jako ostatni, aby obudowa urządzenia była uziemiona przez cały czas, gdy przewody czynne mogą być do niej dołączone; z tego powodu w przewodach zasilających żyłę PE pozostawia się nieco dłuższą. Odwrotna kolejność wydaje się logiczna, bo PE nie przewodzi prądu roboczego, ale w czasie montażu obudowa mogłaby znaleźć się pod napięciem bez ochrony. Łączenie PE z N jest niedopuszczalne, a wyłącznik różnicowoprądowy nie zastępuje przewodu ochronnego.

Dlaczego tak

Sygnalizator zewnętrzny montuje się wysoko, w miejscu widocznym, ale trudno dostępnym bez drabiny, aby intruz nie mógł go łatwo zniszczyć, zakryć lub wypełnić pianką. Dobra widoczność i łatwy serwis to rzeczywiste zalety niskiego montażu, dlatego te odpowiedzi kuszą, ale przegrywają z ryzykiem sabotażu. Sygnalizator przy centrali wewnątrz budynku nie pełniłby funkcji powiadamiania otoczenia.

Dlaczego tak

W stanie czuwania styk NC jest zamknięty, więc omomierz mierzy sam rezystor końcowy połączony z nim szeregowo, czyli ok. 2,2 kΩ; taki wynik potwierdza zgodność połączenia z dokumentacją. Rezystancja nieskończenie duża oznaczałaby rozwarcie styku, czyli alarm, albo przerwę w przewodzie, a ok. 0 Ω — zwarcie linii, np. z pominięciem rezystora. Wartość 4,4 kΩ występuje przy parametryzacji z dwoma rezystorami, gdy styk alarmowy jest otwarty.

Dlaczego tak

Zmiana zasilacza na słabszy wpływa na parametry i bezpieczeństwo całego systemu — trzeba sprawdzić bilans mocy i czas podtrzymania — więc decyzję podejmuje projektant w porozumieniu z inwestorem. Przesunięcie puszki czy zmiana listwy to drobne odstępstwa wykonawcze, które wystarczy nanieść na dokumentację powykonawczą, choć wydają się poważniejsze, bo widać je gołym okiem. Kolor listwy nie wpływa na działanie instalacji.

Dlaczego tak

Reflektometr wysyła do przewodu impuls i mierzy czas powrotu odbicia od niejednorodności, np. przerwy lub zgniecenia, a z tego czasu i prędkości propagacji wylicza odległość do uszkodzenia. Miernik sygnału DVB-T wykaże brak sygnału w gnieździe, ale nie wskaże, w którym miejscu ściany przewód jest przerwany. Miernik izolacji i tester RJ45 służą do innych pomiarów, a tester RJ45 nie pasuje do złączy przewodu koncentrycznego.

Dlaczego tak

Stan akumulatora ocenia się pod obciążeniem: po odłączeniu sieci akumulator przejmuje zasilanie systemu, a woltomierz dołączony równolegle do jego zacisków pokazuje, czy napięcie nie spada gwałtownie. Pomiar przy włączonej sieci jest kuszący, bo nie wywołuje awarii zasilania, ale wtedy woltomierz wskazuje napięcie ładowania z zasilacza, ok. 13,6–13,8 V, a nie rzeczywisty stan akumulatora. Woltomierza nie włącza się szeregowo, a wyjście AUX pokazuje napięcie zasilacza.

Dlaczego tak

Poziom 60 dBµV mieści się w zakresie 45–70 dBµV, ale MER 23 dB jest niższy od wymaganych 28 dB, więc sygnał ma za dużo szumów lub zniekształceń, np. z powodu odbić, uszkodzonego złącza albo przesterowanego wzmacniacza. Uznanie sygnału za poprawny na podstawie samego poziomu to typowy błąd, bo o odbiorze cyfrowym decyduje także jakość sygnału. Wzmacniacz nie poprawi MER — wzmocni szum razem z sygnałem — a tłumik obniżyłby tylko prawidłowy poziom.

Dlaczego tak

Dane miernika i aktualność jego wzorcowania pozwalają stwierdzić, że wyniki uzyskano sprawnym przyrządem o znanej dokładności, i umożliwiają powtórzenie pomiarów tym samym typem urządzenia przy reklamacji. Zapis w pamięci miernika jest funkcją techniczną przyrządu i nie zależy od protokołu, choć oba dotyczą zapisywania wyników. Protokół musi być podpisany przez wykonawcę niezależnie od danych miernika, a opłaty nie mają z nimi związku.

Dlaczego tak

Oświetlacze podczerwieni wyraźnie zwiększają pobór mocy kamer, a gdy suma przekroczy budżet mocy PoE przełącznika, ten odłącza zasilanie niektórych portów, co wygląda jak restart kamer; przyczyną mogą być też zbyt duże spadki napięcia na długich przewodach z żyłami CCA. Zakłócenia od oświetlenia ulicznego wydają się pasować, bo pojawiają się o zmroku, ale nie powodują odłączenia zasilania. Rozdzielczość i pojemność dysku wpływają na nagrania, a nie na zasilanie kamer.

Dlaczego tak

Prawidłowy wpis wskazuje, którego elementu dotyczy zmiana, na czym polegała, gdzie teraz się znajduje i jak sprawdzono skuteczność naprawy — dzięki temu dokumentacja odpowiada rzeczywistemu stanowi instalacji. Ogólne stwierdzenie o usunięciu usterki wydaje się wystarczające, ale nie mówi, co zrobiono ani gdzie teraz jest czujka. Wpis o wymianie czujki byłby nieprawdziwy, bo czujkę jedynie przeniesiono.

Dlaczego tak

Cztery kamery pobierają łącznie 4 · 0,3 A = 1,2 A, a z zapasem 25% potrzeba 1,2 A · 1,25 = 1,5 A przy niezmienionym napięciu 12 V DC. Zasilacz 1 A jest kuszący, bo wydaje się bliski sumie prądów, ale nie pokryje nawet poboru bez zapasu. Prąd 0,3 A wystarczyłby tylko dla jednej kamery, a napięcie 24 V uszkodziłoby kamery zasilane napięciem 12 V.

Dlaczego tak

Tryb serwisowy zapobiega wywołaniu alarmu sabotażowego i wysyłaniu zbędnych powiadomień do stacji monitorowania, a zachowanie biegunowości — przewód czerwony do plusa, czarny do minusa — chroni centralę przed uszkodzeniem. Odłączenie akumulatora w czasie dozoru wydaje się troską o ciągłość ochrony, ale wywoła sygnał awarii lub sabotażu. Pojemność dobiera się do wymaganego czasu podtrzymania, a łączenie starego akumulatora z nowym przyspiesza degradację nowego.

Dlaczego tak

Skuteczność naprawy czytnika potwierdza się testem: karta uprawniona musi otwierać przejście, a nieuprawniona zostać odrzucona, przy czym oba zdarzenia powinny pojawić się w rejestrze systemu. Wydanie nowych kart wydaje się związane z czytnikiem, ale przy wymianie czytnika na zgodny typ karty użytkowników działają nadal. Kolor obudowy nie ma znaczenia technicznego, a pozostawienie odblokowanych drzwi znosi funkcję kontroli dostępu.

Dlaczego tak

Demontaż zaczyna się od odłączenia zasilania instalacji, najczęściej zasilacza w rozdzielnicy, i zabezpieczenia go przed ponownym załączeniem — w przeciwnym razie przy rozłączaniu przewodów kasety można spowodować zwarcie i uszkodzić zasilacz lub elektrozaczep. Kolejność demontażu kasety i unifonów nie ma tu zasadniczego znaczenia, dlatego odpowiedzi o „właściwej” kolejności urządzeń są mylącą pułapką. Zgoda producenta nie jest potrzebna do demontażu.

Dlaczego tak

Zaizolowanie końców zapobiega przypadkowym zwarciom, np. z przewodem zasilania sygnalizatora, a opisanie ich według oznaczeń linii pozwala później szybko podłączyć nowy system bez ponownego sprawdzania każdej żyły. Skręcenie przewodów razem wydaje się porządkowaniem, ale tworzy zwarcia i uniemożliwia identyfikację żył. Odcięcie przewodów przy ścianie uniemożliwia ich ponowne wykorzystanie, a niezabezpieczone końce grożą zwarciami.

Dlaczego tak

Otwory w elewacji, zwłaszcza w warstwie ocieplenia, przepuszczają wodę opadową, która zawilgaca izolację i przy mrozie niszczy tynk, dlatego po demontażu wypełnia się je odpowiednią masą i uszczelnia. Pozostawienie kołków na przyszłość wydaje się praktyczne, ale pusty kołek zbiera wodę, a nowe urządzenie rzadko trafia dokładnie w to samo miejsce. Taśma izolacyjna nie jest trwałym uszczelnieniem, a „oddychanie” ściany nie wymaga otworów po kołkach.

Dlaczego tak

Akumulatory żelowe w systemach alarmowych mają typową żywotność ok. 3–5 lat, a po tym czasie ich rzeczywista pojemność jest niepewna, nawet jeśli pod niewielkim obciążeniem wykazują poprawne napięcie; dlatego nie wykorzystuje się ich ponownie. Czujka magnetyczna nie ma części zużywających się i po sprawdzeniu może pracować dalej, choć jest tania i często wymieniana „na wszelki wypadek”. Sprawdzony manipulator i sygnalizator również nadają się do ponownego użycia.

Dlaczego tak

Maszt i uchwyty to elementy konstrukcyjne ze stali, które nie są sprzętem elektrycznym ani elektronicznym, więc trafiają do skupu złomu i są przetapiane na nowy materiał. Zbiórka elektroodpadów jest częstym wyborem, bo elementy pochodzą z instalacji antenowej, ale przyjmuje ona urządzenia, np. wzmacniacze i multiswitche, a nie stalowe rury. Stal nie jest odpadem niebezpiecznym, a wrzucenie jej do odpadów zmieszanych marnuje surowiec.

Dlaczego tak

Szkło kineskopu, zwłaszcza jego stożek i szyjka, zawiera znaczne ilości tlenku ołowiu, chroniącego przed promieniowaniem rentgenowskim, a warstwa luminoforów — związki metali ciężkich, dlatego monitory CRT przekazuje się do wyspecjalizowanych zakładów przetwarzania. Rtęć jest kuszącą odpowiedzią, ale występuje w świetlówkach podświetlających starsze monitory LCD, a nie w kineskopach. Uzwojenia cewek odchylających nie zawierają PCB, a obudowy nie są źródłem kadmu.

Dlaczego tak

Ustawa o odpadach zakazuje mieszania odpadów niebezpiecznych z innymi odpadami, a zużyte baterie zbiera się oddzielnie i przekazuje do punktu zbierania lub uprawnionemu odbiorcy. Rozładowanie baterii wydaje się usuwać problem, ale nie zmienia ich składu chemicznego — nadal zawierają substancje niebezpieczne. Przepisy nie przewidują progu masy, poniżej którego wolno mieszać takie odpady, a gruz nie trafia „i tak” na wysypisko, lecz do przetwarzania.

Dlaczego tak

„Heat shrink tubing” to dosłownie rurka kurcząca się pod wpływem ciepła, czyli koszulka termokurczliwa nasuwana na połączenie i obkurczana opalarką. Pasta termoprzewodząca może się kojarzyć ze słowem „heat”, ale po angielsku to „thermal paste” lub „thermal compound”. Taśma izolacyjna to „insulating tape” lub „electrical tape”, a radiator — „heat sink”.

Dlaczego tak

Oba zdania prowadzą do jednego zalecenia: kamerę podłącza się dopiero po wyłączeniu zasilacza, a drugie zdanie podaje skutki niezastosowania się do niego — uszkodzenie i utratę gwarancji („void the warranty”). Odpowiedź o gwarancji obejmującej uszkodzenia wynika z błędnego zrozumienia słowa „void”, które oznacza unieważnienie. Tekst nie mówi o wyłączaniu zasilacza po każdym użyciu ani o podłączaniu pod napięciem po okresie gwarancji.

Dlaczego tak

„Source” oznacza oddawanie prądu przez wyjście, czyli prąd wypływający z wyjścia do obciążenia, a „sink” — przyjmowanie prądu wpływającego do wyjścia; zatem prąd wypływający jest ograniczony do 5 mA. Wartość 20 mA jest najczęstszą pomyłką, bo to większa i pierwsza podana liczba, ale dotyczy prądu wpływającego. Wyniki 15 mA i 25 mA powstają z odejmowania lub dodawania obu wartości, czego tekst nie uzasadnia.