Dlaczego tak
Stal nierdzewna jest odporna dzięki cienkiej warstwie pasywnej tlenków chromu. Jony chlorkowe przebijają ją miejscowo, a w powstałym ognisku korozja postępuje w głąb, tworząc wżery — groźne, bo przy niewielkiej utracie masy mogą przebić ściankę. Odporniejsze są stale z dodatkiem molibdenu, np. 316. Korozja równomierna rozkłada się na całej powierzchni i nie jest typowa dla stali nierdzewnych.