Test MEC.05 — zestaw 32

Dlaczego tak

Popękane i twarde poduszki nie przylegają szczelnie do głowy, a przez szczeliny dźwięk omija czasze, więc rzeczywiste tłumienie spada znacznie poniżej deklarowanego i ochronnik trzeba naprawić lub wymienić. Przekonanie, że wystarczą czasze, kusi, bo to one są najbardziej widoczną częścią ochronnika, ale bez szczelności nie spełniają funkcji. Owijanie pałąka taśmą nie uszczelnia poduszek, a zdejmowanie ochronnika skraca czas ochrony.

Dlaczego tak

Chwytanie się za szyję, niemożność mówienia i kaszlu oraz narastająca sinica to typowe objawy ciężkiego zadławienia, czyli całkowitej niedrożności dróg oddechowych, wymagającej uderzeń w okolicę międzyłopatkową i uciśnięć nadbrzusza. Zawał kusi, bo również powoduje duszność i bladość lub sinicę, ale nie odbiera zdolności mówienia i kaszlu. W napadzie padaczki i omdleniu dochodzi do utraty przytomności.

Dlaczego tak

Rany na dłoni i stopie to miejsca wlotu i wylotu prądu, który przepłynął przez ciało i mógł uszkodzić mięśnie, nerwy oraz wywołać zaburzenia rytmu serca, ujawniające się nawet po kilku godzinach, dlatego porażony musi zostać zbadany przez lekarza. Opatrzenie ran i powrót do pracy kuszą, bo poszkodowany czuje się dobrze, ale małe rany nie świadczą o niewielkich obrażeniach wewnętrznych. Przytomny, oddychający poszkodowany nie wymaga resuscytacji.

Dlaczego tak

Miejsce wypadku zabezpiecza się tak, aby nie dopuścić osób niepowołanych, nie uruchamiać bez potrzeby maszyn i nie zmieniać położenia przedmiotów, co umożliwi zespołowi powypadkowemu ustalenie przyczyn, o ile nie utrudnia to ratowania poszkodowanego. Uprzątnięcie stanowiska kusi, bo zmniejsza ryzyko poślizgnięcia, ale zaciera ślady przebiegu wypadku. Uruchamianie maszyny i przenoszenie narzędzia również niszczą dowody.

Dlaczego tak

Najpierw prostuje się nogi poszkodowanego, potem bliższą ratownikowi rękę układa pod kątem prostym, dalszą przekłada przez klatkę piersiową i przykłada grzbietem dłoni do policzka, a na końcu zgina dalsze kolano i przeturla poszkodowanego na bok. Obrócenie przed ułożeniem rąk kusi, bo wydaje się szybsze, ale wtedy bliższa ręka zostaje pod ciałem, a głowa nie ma podparcia. Kolejność zapewnia stabilność i drożność dróg oddechowych.

Dlaczego tak

Na dużym terenie zakładu ratownicy tracą czas na szukanie miejsca zdarzenia, dlatego osoba wysłana do wejścia lub bramy wskazuje im najkrótszą drogę, co skraca czas dotarcia do poszkodowanego. Przeniesienie poszkodowanego do portierni kusi, bo wydaje się przyspieszać kontakt z ratownikami, ale może pogłębić obrażenia, zwłaszcza kręgosłupa. Ponowne dzwonienie blokuje linię alarmową, a film nie pomaga w dotarciu.

Dlaczego tak

Przy oparzeniu chemicznym oka najważniejsze jest natychmiastowe, długie płukanie dużą ilością wody, kierując strumień od kąta wewnętrznego ku zewnętrznemu, aby rozcieńczyć i wypłukać substancję, a potem przekazać poszkodowanego lekarzowi. Neutralizacja kwasem kusi, bo koncentraty bywają zasadowe, ale reakcja wydziela ciepło i dodatkowo uszkadza oko. Przecieranie oka i same krople pozostawiają substancję na rogówce.

Dlaczego tak

Udar cieplny jest stanem zagrożenia życia, w którym organizm nie oddaje ciepła, dlatego poszkodowanego trzeba jak najszybciej przenieść w chłodne miejsce, rozebrać i schładzać, np. zimną wodą, okładami i wachlowaniem. Lek przeciwgorączkowy kusi, bo temperatura jest wysoka, ale przy udarze nie obniża temperatury, ponieważ jej przyczyną nie jest gorączka. Okrywanie kocem i gorący napój jeszcze bardziej przegrzewają organizm.

Dlaczego tak

Wytyczne dopuszczają, aby ratownik nieprzeszkolony lub niechcący wentylować prowadził resuscytację wyłącznie uciśnięciami klatki piersiowej, ciągle, z częstotliwością 100–120 na minutę i głębokością 5–6 cm, aż do przybycia pomocy lub podłączenia AED. Rezygnacja z resuscytacji kusi, bo ratownik czuje, że nie wykona jej w pełni, ale każda minuta bez uciśnięć drastycznie zmniejsza szansę przeżycia. Same oddechy nie zapewniają krążenia.

Dlaczego tak

W uproszczonym rysowaniu gwintów wierzchołki gwintu zewnętrznego rysuje się linią grubą ciągłą, a dna linią cienką ciągłą, która w widoku od czoła ma postać łuku obejmującego około trzech czwartych okręgu. Pełny okrąg cienką linią kusi, bo tak rysuje się wiele krawędzi, ale otwarty łuk właśnie odróżnia zarys gwintu od zwykłego stopnia średnicy. Gruba linia jest zarezerwowana dla wierzchołków.

Dlaczego tak

Jeśli podano długość całkowitą i wszystkie długości stopni, jeden z wymiarów wynika z pozostałych, a przy tolerowaniu sumowanie odchyłek prowadzi do sprzecznych wymagań, dlatego jeden wymiar łańcucha się pomija albo podaje jako pomocniczy w nawiasie. Wymiarowanie od jednej bazy kusi, bo eliminuje problem łańcucha, ale nie jest jedyną dopuszczalną metodą. Długość całkowitą podaje się na rysunku, a nie w tabliczce.

Dlaczego tak

Górny wymiar graniczny otworu wynosi 40 + 0,039 = 40,039 mm, a zmierzona średnica 40,046 mm przekracza go o 0,007 mm, więc tuleja jest brakiem. Ponieważ dalsza obróbka może otwór tylko powiększyć, brak jest nienaprawialny. Odpowiedź o ponownym rozwierceniu kusi, bo rozwiercanie poprawia wymiar otworu zbyt małego, ale za duży otwór po rozwierceniu jeszcze się powiększy.

Dlaczego tak

W zasadzie stałego otworu odchyłka dolna otworu wynosi zero, czyli otwór ma pole tolerancji H, a pasowania luźne, mieszane i ciasne uzyskuje się, dobierając położenie pola tolerancji wałka. Odpowiedź z wałkiem h kusi, bo opisuje poprawnie, ale drugą zasadę, czyli stałego wałka. Zasada stałego otworu jest korzystna, bo ogranicza liczbę rozwiertaków i sprawdzianów do otworów, a nie oznacza, że wszystkie pasowania są luźne.

Dlaczego tak

Zapis chropowatości przy tabliczce z symbolem w nawiasie oznacza wymaganie ogólne dla wszystkich powierzchni, które nie mają oznaczenia indywidualnego, a symbol w nawiasie przypomina, że na rysunku występują oznaczenia odmienne. Odpowiedź, że Ra 0,8 jest tylko zaleceniem, kusi, bo wymaganie ogólne wydaje się nadrzędne, ale oznaczenie indywidualne ma pierwszeństwo i jest obowiązujące. Ra 6,3 wymaga też obróbki skrawaniem.

Dlaczego tak

Polecenie odsunięcia tworzy obiekt równoległy do wskazanego w zadanej odległości, więc z konturu przedmiotu powstaje kontur powiększony z każdej strony o 2 mm, z zachowaniem promieni powiększonych o naddatek. Skalowanie kusi, bo również powiększa kontur, ale mnoży wszystkie wymiary przez ten sam współczynnik, więc naddatek byłby różny dla krótkich i długich boków. Przesunięcie i kopiowanie nie zmieniają wymiarów.

Dlaczego tak

Numer i treść alarmu są nadawane przez producenta sterowania lub obrabiarki i opisane w instrukcji obsługi albo w osobnym wykazie alarmów, który podaje przyczyny i sposób postępowania. Książka obrabiarki kusi, bo zawiera historię awarii danej maszyny, ale zapisuje się w niej wykonane przeglądy i naprawy, a nie znaczenie komunikatów sterowania. Karta technologiczna i karta narzędziowa dotyczą przebiegu obróbki detalu.

Dlaczego tak

Po pierwszej wymianie przy 500 h kolejna przypada po następnych 2000 h, czyli przy 2500 h, więc przy 2600 h termin jest już przekroczony o 100 h i olej trzeba wymienić bez zwłoki. Termin 4500 h kusi, bo wynika z dodania 2000 h do aktualnego wskazania licznika, ale interwał liczy się od poprzedniej wymiany. Samo uzupełnienie poziomu nie usuwa zużytego oleju i produktów zużycia kół.

Dlaczego tak

Luneta stała jest przykręcana do prowadnic łoża i podpiera wałek trzema szczękami lub rolkami w wybranym miejscu, zmniejszając jego ugięcie pod siłą skrawania. Luneta ruchoma kusi, bo również ma szczęki podpierające wałek, ale mocuje się ją do sań suportu i przemieszcza razem z nożem, a zwykle ma dwie szczęki. Konik z kłem podpiera wałek na końcu, a nie w środku długości.

Dlaczego tak

W śrubie kulowej między gwintem śruby i nakrętki toczą się kulki, więc opory ruchu są bardzo małe, a napięcie wstępne nakrętki usuwa luz, co pozwala dokładnie pozycjonować oś przy zmianie kierunku ruchu. Samohamowność kusi, bo jest zaletą śrub trapezowych, ale śruba kulowa właśnie nie jest samohamowna i oś pionowa potrzebuje hamulca. Śruby kulowe są droższe i wymagają precyzyjnego wykonania.

Dlaczego tak

Suwak przemieszcza się między dwoma skrajnymi położeniami, w których korba jest ustawiona wzdłuż osi ruchu, raz w jedną, raz w drugą stronę, więc skok jest równy podwojonemu promieniowi korby, czyli 2 · 60 mm = 120 mm. Odpowiedź 60 mm kusi, bo jest to długość korby, ale odpowiada tylko połowie skoku. Wynik 188 mm to połowa obwodu okręgu, po którym porusza się czop korby, a nie przesunięcie suwaka.

Dlaczego tak

Symbol GJS oznacza żeliwo z grafitem sferoidalnym, pierwsza liczba podaje minimalną wytrzymałość na rozciąganie w MPa, a druga minimalne wydłużenie w procentach. Żeliwo szare kusi, bo również jest oznaczane z liczbą Rm, ale ma symbol GJL i nie podaje się dla niego wydłużenia, które jest bardzo małe. Żeliwo ciągliwe białe oznacza się GJMW, a staliwo zaczyna się od litery G bez członu J.

Dlaczego tak

Mała przewodność cieplna tytanu sprawia, że ciepło skrawania nie odpływa z wiórem i przedmiotem, lecz koncentruje się w strefie ostrza, co przyspiesza jego zużycie, a dodatkowo tytan reaguje chemicznie z materiałem narzędzia. Twardość kusi, bo tytan kojarzy się z bardzo wytrzymałym materiałem, ale jego twardość jest umiarkowana i dużo niższa od węglików. Tytan ma gęstość około 4,5 g/cm³, czyli mniejszą od stali.

Dlaczego tak

Przy gwintowaniu, zwłaszcza stali nierdzewnej skłonnej do zgniotu i zatarć, najważniejsze jest smarowanie, dlatego stosuje się oleje lub pasty do gwintowania z dodatkami przeciwzatarciowymi, które zmniejszają tarcie na bokach gwintownika. Emulsja kusi, bo jest powszechnie używana przy obróbce stali, ale słabo rozcieńczona daje głównie chłodzenie, a zbyt mało smarowania. Olej hydrauliczny nie ma dodatków do skrawania, a powietrze nie smaruje.

Dlaczego tak

Nagrzanie stali austenitycznej w strefie wpływu ciepła spoiny powoduje wydzielanie węglików chromu na granicach ziaren, a zubożone w chrom obszary przy granicach korodują, co prowadzi do korozji międzykrystalicznej. Korozja wżerowa kusi, bo także atakuje stal nierdzewną miejscowo, ale tworzy punktowe wżery, a nie pęknięcia wzdłuż granic ziaren. Korozja równomierna obejmuje całą powierzchnię, a szczelinowa rozwija się w wąskich szczelinach.

Dlaczego tak

Oksydowanie wytwarza na stali cienką warstwę tlenków o grubości około 1 μm, która po nasyceniu olejem lub woskiem chroni przed korozją w hali, praktycznie nie zmieniając wymiarów. Malowanie proszkowe kusi, bo daje trwałą i estetyczną powłokę, ale ma grubość kilkudziesięciu mikrometrów i zmieniłoby wymiary pasowanych elementów. Cynkowanie ogniowe i powłoki bitumiczne są jeszcze grubsze i służą do ochrony konstrukcji na zewnątrz.

Dlaczego tak

Pot zawiera chlorki i kwasy tłuszczowe, które na czystej stali powodują ogniska korozji w kształcie odcisków palców, dlatego oczyszczone powierzchnie chwyta się w rękawiczkach lub przez czyste czyściwo i dopiero potem konserwuje. Wpływ ciepła dłoni kusi, bo rzeczywiście zmienia wymiar podczas pomiaru, ale jest to zmiana chwilowa, znikająca po wyrównaniu temperatury. Skóra nie ściera warstwy hartowanej.

Dlaczego tak

Nakrętka oprawki wciska naciętą sprężystą tulejkę w stożkowe gniazdo, tulejka zaciska się równomiernie na walcowym chwycie i moment obrotowy jest przenoszony przez tarcie, czyli jest to połączenie cierne. Śruba dociskowa kusi, bo tak mocuje się narzędzia w oprawkach Weldon z chwytem z płaskim ścięciem, ale tulejka ER nie ma takiej śruby. Wpust i klej nie występują w tym połączeniu.

Dlaczego tak

W połączeniu wpustowym moment z wałka na piastę przenosi osobny element, czyli wpust osadzony w rowkach obu części, dlatego jest to połączenie pośrednie. Połączenie wielowypustowe kusi, bo wygląda podobnie i również przenosi moment kształtem, ale wypusty są wykonane bezpośrednio na wałku, więc nie ma osobnego łącznika. W połączeniu wciskowym części łączą się bezpośrednio przez wcisk, a w spawanym przez stopiony materiał spoiny.

Dlaczego tak

W połączeniu wciskowym moment przenosi tarcie na całej powierzchni styku, a wał nie ma rowka wpustowego, który powoduje spiętrzenie naprężeń, więc można przenieść duże obciążenia, ale demontaż jest trudny. Przesuwne koło kusi, bo dotyczy częstego przypadku w skrzynkach obrabiarek, ale wymaga połączenia wielowypustowego, a nie wcisku. Połączenie wciskowe wymaga też dokładnie wykonanych średnic, więc nie jest tanie.

Dlaczego tak

Siła wciskania musi być przenoszona przez ten pierścień, który jest pasowany ciasno, czyli przy osadzaniu na wałku przez pierścień wewnętrzny, dlatego stosuje się tuleję opartą równo o jego czoło. Tuleja oparta o pierścień zewnętrzny kusi, bo łatwiej ją przyłożyć, ale siła przechodziłaby wtedy przez kulki i powodowała wgniecenia bieżni. Bezpośrednie uderzenia młotkiem lub przecinakiem uszkadzają i przekoszą pierścień.

Dlaczego tak

Spawanie wprowadza do korpusu naprężenia własne, które po zdjęciu warstw materiału przy obróbce uwalniają się i powodują jego krzywienie, dlatego przed obróbką dokładną wyżarza się korpus w temperaturze około 550–650 °C, aby je zmniejszyć. Obniżenie twardości kusi, bo również jest celem wyżarzania, ale tego rodzaju, czyli wyżarzania zmiękczającego. Zwiększenie twardości i nasycanie węglem i azotem to hartowanie i obróbka cieplno-chemiczna.

Dlaczego tak

W obróbce ręcznej narzędzie prowadzi i napędza pracownik, dlatego wydajność jest mała, a dokładność zależy od jego umiejętności, więc stosuje się ją w pracach jednostkowych, naprawach i przy dopasowaniu części. Pogląd o większej dokładności kusi, bo doświadczony ślusarz może precyzyjnie dopasować część, ale nie jest to regułą, a w produkcji powtarzalnej obrabiarka zapewnia lepszą dokładność. Produkcja wielkoseryjna wymaga obróbki maszynowej.

Dlaczego tak

Prędkość posuwu jest iloczynem posuwu na obrót i prędkości obrotowej: 0,2 mm/obr · 500 obr/min = 100 mm/min, więc przejście długości 120 mm trwa 120 / 100 = 1,2 min. Wynik 12 min kusi przy pomyleniu jednostek, gdy posuw na minutę przyjmie się jako 10 mm/min, a 0,6 min powstaje przy podwojeniu prędkości posuwu. Czas 2,4 min odpowiada dwóm przejściom, a nie jednemu.

Dlaczego tak

Strona przechodnia sprawdzianu szczękowego musi przejść przez każdy wałek, który nie jest za duży, dlatego jej rozwartość odpowiada górnemu wymiarowi granicznemu, a strona nieprzechodnia, odpowiadająca dolnemu wymiarowi, nie może przejść przez wałek dobry. Dolny wymiar kusi, bo w sprawdzianie tłoczkowym do otworów strona przechodnia odpowiada właśnie dolnemu wymiarowi otworu, ale dla wałków zależność jest odwrotna.

Dlaczego tak

Bicie promieniowe to zmiana położenia powierzchni względem osi obrotu podczas obracania wałka, więc mierzy się ją czujnikiem zegarowym opartym o czop, odczytując różnicę największego i najmniejszego wskazania w czasie pełnego obrotu. Mikrometr kusi, bo mierzy średnicę bardzo dokładnie, ale czop może mieć stałą średnicę i jednocześnie być mimośrodowy względem osi. Suwmiarka i sprawdzian także nie wykryją mimośrodowości.

Dlaczego tak

Mikrometr wskazujący +0,02 mm przy zerowym rozstawie zawyża każdy odczyt o 0,02 mm, więc tę wartość odejmuje się od wyniku: 18,46 − 0,02 = 18,44 mm. Wynik 18,48 mm kusi, bo powstaje przy dodaniu błędu zera zamiast jego odjęcia. Pozostawienie odczytu bez poprawki ignoruje błąd systematyczny, a wynik 18,42 mm odejmuje go podwójnie, dlatego przed pomiarem mikrometr najlepiej wyzerować.

Dlaczego tak

Siły leżące na jednej prostej o przeciwnych zwrotach odejmuje się, a wypadkowa ma zwrot siły większej: 500 N − 300 N = 200 N w kierunku działania siły 500 N. Wynik 800 N kusi, bo powstaje po dodaniu wartości bez uwzględnienia zwrotów. Wartość 583 N to długość przekątnej dla sił prostopadłych, obliczona z twierdzenia Pitagorasa, której nie stosuje się do sił współliniowych.

Dlaczego tak

Równowaga płaskiego układu sił wymaga jednocześnie zerowej sumy rzutów sił i zerowej sumy momentów, a dwie równe, przeciwnie skierowane siły na prostych równoległych tworzą parę sił o momencie różnym od zera, który obraca płytę. Odpowiedź o sumie rzutów kusi, bo ten warunek jest rzeczywiście spełniony, ale nie wystarcza. Para sił nie przesuwa ciała, tylko je obraca.

Dlaczego tak

Siła tarcia jest iloczynem współczynnika tarcia i siły nacisku, czyli ciężaru imadła: T = 0,15 · 40 kg · 9,81 m/s² ≈ 59 N, i taką siłę trzeba przyłożyć, aby imadło ruszyło. Wynik 392 N kusi, bo jest to ciężar imadła, ale pomija współczynnik tarcia. Wartość 6 N powstaje po pominięciu przyspieszenia ziemskiego, a 2616 N po podzieleniu ciężaru przez współczynnik zamiast pomnożenia.

Dlaczego tak

Pole przekroju kołka wynosi π · 10² / 4 ≈ 78,5 mm², a przy dwóch przekrojach ścinanych siła rozkłada się na 2 · 78,5 = 157 mm², więc τ = 6280 N / 157 mm² ≈ 40 MPa. Wynik 80 MPa kusi, bo powstaje przy przyjęciu tylko jednego przekroju ścinanego. Wartość 31 MPa wynika z błędnego przyjęcia pola jako d² dla dwóch przekrojów, a 20 MPa z liczenia czterech przekrojów.