Uczestniczy w rozmowie w typowych sytuacjach związanych z realizacją zadań zawodowych – reaguje w języku obcym nowożytnym w sposób zrozumiały, adekwatnie do sytuacji komunikacyjnej, ustnie lub w formie prostego tekstu: a) reaguje ustnie (np. podczas rozmowy z innym pracownikiem, klientem, kontrahentem, w tym podczas rozmowy telefonicznej) w typowych sytuacjach związanych z wykonywaniem czynności zawodowych b) reaguje w formie prostego tekstu pisanego (np. wiadomość, formularz, e-mail, dokument związany z wykonywanym zawodem) w typowych sytuacjach związanych z wykonywaniem czynności zawodowych

Dlaczego tak

Pytanie „Is there anything else I can help you with today?” to typowe zamknięcie rozmowy z klientem: upewnia się, że sprawa jest załatwiona, i daje okazję do zgłoszenia innego problemu przed pożegnaniem. „Good morning, IT support…” otwiera rozmowę. „Could you hold the line” prosi o chwilę oczekiwania w trakcie rozmowy, a „put you through” oznacza przełączenie do innego działu.

Dlaczego tak

Aby odtworzyć błąd, programista potrzebuje kroków, które do niego prowadzą, oraz informacji o środowisku – pytanie o wykonywaną czynność („What were you doing when it crashed”) i wersję aplikacji („which app version”) dostarcza obu. Pytanie o powód instalacji i opinię o aplikacji nie dotyczy błędu. Pytanie „Are you sure…?” podważa słowa klienta i nie wnosi żadnych danych technicznych.

Dlaczego tak

Uprzejmy brak zgody zaczyna się od docenienia zdania rozmówcy („I see your point”), następnie wprowadza własną propozycję („but I'd rather…”) i podaje powód („the tests aren't finished”). Druga odpowiedź wyraża pełną zgodę, a trzecia jest pytaniem o opinię, którą kolega już wyraził. Czwarta to brak zgody, ale bez uzasadnienia i w formie odbieranej jako niegrzeczna.

Dlaczego tak

Propozycja negocjacyjna uczciwie wskazuje ograniczenie i od razu oferuje rozwiązanie korzystne dla obu stron: najważniejsze funkcje w żądanym terminie, a resztę później („we could ship the core features then and the rest by May 20”). Zgoda na całość dzięki nadgodzinom byłaby obietnicą bez pokrycia, a odpowiedź „That's impossible” zamyka rozmowę zamiast ją prowadzić. Pytanie o termin jest zbędne, bo klient już go podał.

Dlaczego tak

Uprzejmą prośbę w języku angielskim buduje się z „Could you…?” lub „Would you mind…?”, słowa „please” i zwrotu zostawiającego rozmówcy swobodę, np. „when you're free”. Tryb rozkazujący („Review… now”) i „You must…” brzmią jak polecenie przełożonego. Pytanie „Why haven't you…?” jest odbierane jako wyrzut, a nie prośba.

Dlaczego tak

Na czacie zespołu stosuje się styl nieformalny: powitanie imieniem („Hi Tom”), krótkie zdania i swobodne podziękowanie. Zwroty „Dear Sir or Madam”, „To whom it may concern” i „hereby inform” należą do oficjalnej korespondencji z nieznanym adresatem. „Yours faithfully” to formalne zakończenie listu, które w ogóle nie pasuje do początku wiadomości.