Dlaczego tak
Regulator P wytwarza sygnał proporcjonalny do uchybu, więc do utrzymania niezerowego sygnału sterującego potrzebuje stale jakiegoś uchybu — pojawia się uchyb ustalony. Człon I sumuje uchyb w czasie i zwiększa sygnał, dopóki uchyb nie spadnie do zera. Na szybkość zmian uchybu reaguje człon D, z którym człon I bywa mylony.